eastwest chess      
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
Αρχίζει το ματς

08.11.2018

Στιγμές του παγκοσμίου πρωταθλήματος
Οι μεγάλες ανατροπές

Εν κατακλείδι του αφιερώματός μας, στα ματς για τον παγκόσμιο τίτλο, σταχυολογούμε τα αξιοσημείωτα γεγονότα της ιστορίας τους:
 
1886 - Επίσημη έναρξη Παγκοσμίου Πρωταθλήματος.
 
Το 1888 ο Γιόχαν Τσούκερτορτ πέθανε λόγω κλονισμένης υγείας σε ηλικία 46 ετών. Ένας λόγος που συνέβαλε στην κατάρρευση του, εικάζεται ότι είναι και η απέραντη θλίψη του λόγω της ήττας του από τον Βίλχελμ Στάινιτς το 1886!
 
Ο Εμμάνουελ Λάσκερ πριν από κάθε ματς απομονωνόταν σε δάσος για προετοιμασία. Λέγεται ότι εκεί εξασκούσε, μεταξύ άλλων και τη βοήθεια μεταφυσικών στοιχείων για να νικήσει!
 
Το 1921 ο πιο πάνω πρωταθλητής αποχώρησε από το ματς εναντίον του Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, ξεθωριάζοντας την έως τότε λαμπερή εικόνα του ως σπουδαίου σκακιστή. Ο Κουβανός προηγείτο με 4-0.
 
1946 - Η FIDE αναλαμβάνει την τέλεση υπό τη δικαιοδοσία της των παγκοσμίων πρωταθλημάτων.
 
Το 1972 ο διεκδικητής του τίτλου Ρόμπερτ Φίσερ έθεσε 43 όρους στον πρωταθλητή Μπόρις Σπάσκυ για να αγωνιστεί στο τελικό ματς. Ο Ρώσος τους αποδέχθηκε όλους, ηττήθηκε και έχασε τον τίτλο.
 
Το 1975 ο κάτοχος του τίτλου Ρόμπερτ Φίσερ αποχωρεί από την ενεργό δράση, ισχυριζόμενος πάντως μέχρι το θάνατό του, ότι είναι ο επίσημος παγκόσμιος πρωταθλητής.
 
Το 1985 ο πρόεδρος της FIDE Φλορένσιο Καμπομάνες με μια πρωτοφανή απόφαση στην ιστορία του θεσμού, διέκοψε το ματς Κάρπωφ - Κασπάρωφ, λόγω καταρράκωσης της υγείας του πρώτου.
 
Το 1993 ο πρωταθλητής Γκάρυ Κασπάρωφ διαχωρίζει τον εαυτό του ως αθλητή της FIDE, διοργανώνοντας το δικό του παγκόσμιο πρωτάθλημα της GMA. Το 2005 αποχωρεί από την ενεργό δράση
 
Ο Εμμάνουελ Λάσκερ και ο Βισβανάθαν Ανάντ είναι οι μόνοι σκακιστές που σε ματς παγκοσμίου πρωταθλήματος δεν κέρδισαν παρτίδα.
 
 
Στατιστικά στοιχεία από την ανάδειξη νέων πρωταθλητών:
 
Έχουμε 16 παγκόσμιους πρωταθλητές.
 
Οι 13 αναδείχθηκαν από ματς.
 
Δύο αναδείχθηκαν από τουρνουά και ένας άνευ αγώνος.
 
Στις 11 από τις 13 αυτές αναμετρήσεις, σημειώθηκε νίκη στην πρώτη παρτίδα.
 
Οκτώ φορές προηγήθηκαν οι λευκοί και πέντε οι μαύροι.
 
Εννέα φορές προηγήθηκαν οι διεκδικητές και 4 οι κάτοχοι του τίτλου.
 

Οι μεγάλες ανατροπές (αναφέρονται τα νικηφόρα μόνο παιχνίδια):
 
1886 - Ο Γιόχαν Τσούτερτορτ προηγήθηκε 4-1 του Βίλχελμ Στάινιτς. Ο τελευταίος ανέτρεψε με 9-1!
 
1935 - Ο Αλεξάντερ Αλιόχιν προηγήθηκε 7-5 του Μαξ Όυβε. Ο Ολλανδός ανέτρεψε με 4-1
 
1972 - Ο Μπόρις Σπάσκυ ξεκίνησε με 2-0 επί του Ρόμπερτ Φίσερ αλλά ο Αμερικανός απάντησε με 7-1!
 
1985 - Ο Ανατόλυ Κάρπωφ προηγήθηκε 5-0 του Γκάρυ Κασπάρωφ και χρειαζόταν μια ακόμα νίκη. Όμως ο Κασπάρωφ σε νέο ματς βγήκε νικητής με 5-3, δημιουργώντας την ανατροπή του θεσμού!

 

07.11.2018

Μεγαθήρια που δεν έγιναν πρωταθλητές

Με το αν, φυσικά, δεν γράφεται η ιστορία, ούτε καθιερώνεται κάποιος ως ισάξιος των νικητών.

Όμως, η ξερή ιστορία που στέκεται μόνο σε γεγονότα και αριθμούς δεν λέει ψέματα αλλά δεν λέει και ολόκληρη την αλήθεια, οπότε ελέγχεται.

Δεν θα αναφερθούμε σε περιπτώσεις παιδιών θαυμάτων, όπως πχ ο Σάμιουελ Ρεσέβσκυ ή ο Βασίλι Ιβάντσουκ, που δεν κέρδισαν τον τίτλο. Γιατί η έλλειψη ισχυρών νεύρων από αυτούς, συγκαταλέγεται στη συνολική ικανότητα του παίκτη για να επικρατήσει. Με άλλα λόγια, κανείς εξωτερικός παράγοντας δεν ευθύνεται για τη μη ενθρόνιση τους στην κορυφή του κόσμου.

Στο Χάρυ Πίλλσμπερυ, τον Ακίμπα Ρπυμπινστάιν και το Ντέιβιντ Μπρονστάιν, όμως, μη αγωνιστικοί λόγοι τους στέρησαν τη δόξα.

Ο Πίλλσμπερυ, ο νικητής του Χάστινγκς το 1895, του ισχυρότερου τουρνουά για τον 19ο αιώνα, ο υπερταλαντούχος σκακιστής με τα εξαιρετικά προσόντα, μνήμης, τεχνικής και αποτελεσματικότητας, έχοντας ισόπαλο σκορ εναντίον του Λάσκερ, δεν πρόλαβε να κληθεί σε ματς, αφού πέθανε πρόωρα, σε ηλικία 33 ετών. Ένας σκακιστής, τον οποίο πίστευε πολύ ο Γκάρυ Κασπάρωφ.

Ο πιο άξιος ίσως σκακιστής, που για όλο το σκακιστικό κόσμο, θα έπρεπε να στεφθεί πρωταθλητής ήταν ο Ρουμπινστάιν. Μεταξύ του 1907 και του 1914 ήταν ο καλύτερος στον κόσμο. Παίκτης, άριστος στα φινάλε, εκπληκτικής στρατηγικής δεινότητας, που πολλοί μέχρι σήμερα θεωρούν ότι το σκάκι είναι εξαιρετικο παιχνίδι, όταν παίζεται από τον μεγάλο Ακίμπα, δεν ευτύχησε να αναρριχηθεί εκεί που αναμφισβητήτως άξιζε. Και αυτό οφείλεται αποκλειστικώς στον Εμμάνουελ Λάσκερ, που ζητούσε ένα υπερβολικό χρηματικό ποσό για να τον αντιμετωπίσει, τέτοιο που ήταν έξω από τις δυνάμεις του Πολωνού αρτίστα.

Αλλά και ο Μπρονστάιν, στον οποίο έχουμε ήδη αναφερθεί, δεν έγινε πρωταθλητής, λόγω του τελικού 12-12 αποτελέσματος εναντίον του Μποτβίνικ, ένα αποτέλεσμα, που μέχρι σήμερα, πολλοί Ρώσοι θεωρούν πλαστό. Επίσης του στερήθηκε το 1948 η δυνατότητα να μετάσχει του τουρνουά Διεκδικητών του τίτλου μετά το θάνατο του Αλιόχιν. Ο Μπρονστάιν, ένας μαέστρος του επιθετικού παιχνιδιού, εφάμιλλος του αξεπέραστου Ταλ και της ίδιας φιλοσοφίας με αυτόν. Ένας ιππότης του σκακιού, που θεωρούσε, ότι αξία έχει η θυσία, τότε μόνο, όταν δίνεται στον αντίπαλο η δυνατότητα με κατάλληλες από εκείνον ενέργειες να σωθεί

 

06.11.2018

Οι ανίκητοι

Πρωταθλητές που ποτέ δεν έχασαν τον τίτλο

Το να παραμένει κάποιος άχαστος στα παγκόσμια πρωταθλήματα συνεπάγεται δύο αποτελέσματα.

Κατά πρώτον δημιουργείται ένας θρύλος γύρω από το όνομά του και κατά δεύτερον, ο κόσμος λοξοκοιτάζει τον "ανάξιο" διάδοχό του.

Τρεις παίκτες έχουν δημιουργήσει το μύθο του ανίκητου. Ο Αλιόχιν, ο Φίσερ και ο Κασπάρωφ. Και οι τρεις υπήρξαν σκακιστικές ιδιοφυίες.

Ο Αλεξάντερ Αλιόχιν κυριάρχησε επί μια εικοσαετία και είχε καταστεί ο φόβος και ο τρόμος των αντιπάλων του. Ο απρόσμενος θάνατος του στα 53 του χρόνια, μάλλον από πνιγμό, άφησε το κοινό με την απορία εάν θα βρισκόταν κάποιος να τον δαμάσει.

Ο Μποτβίνικ που αναδείχθηκε, λίγο αργότερα, νικητής στο τουρνουά Διεκδικητών, αν και ισχυρότατος σκακιστής δεν μπορούσε να υπερηφανευθεί ότι απέσπασε τον τίτλο από τον τρομερό Γαλλορώσο.

Ο Ρόμπερτ Φίσερ, που ισοπέδωνε σαν οδοστρωτήρας τους πάντες στο πέρασμά του, δεν κατέβηκε να αντιμετωπίσει τον Κάρπωφ στην υπεράσπιση του τίτλου του και παρόλο που κάποιοι θεώρησαν ότι φοβήθηκε το νεαρό Ρώσο, η πλειοψηφία των σκακιστών πίστευε ότι ποτέ και κανένας δεν θα κέρδιζε τον μεγάλο Αμερικανό.

Πάντως, ο Κάρπωφ, εκπληκτικός παίκτης και ο ίδιος, είχε ψυχολογικό πρόβλημα με τον τρόπο που αναδείχθηκε πρωταθλητής.

Ο Γκάρυ Κασπάρωφ, επί μια εικοσαετία και αυτός, κέρδιζε όποτε ήθελε και όποιον ήθελε καταρρίπτοντας το ένα ρεκόρ πίσω από το άλλο. Το 1993 αποχώρησε από τις διοργανώσεις της FIDE στήνοντας το δικό του πρωτάθλημα.

Εδώ, όμως, η περίπτωση του επόμενου παγκόσμιου πρωταθλητή δεν έχει την αμφισβήτηση των προηγούμενων περιπτώσεων. Ο Κράμνικ, που το 2006 κέρδισε τον τίτλο σε ματς με τον Τοπάλωφ, σε μια άτυπη αναμέτρηση εναντίον του Κασπάρωφ, στο δικό του πρωτάθλημα της GMA, είχε βγει νικητής.

Πάντως ο θρύλος γύρω από τον Αλιόχιν, τον Φίσερ και τον Κασπάρωφ καλά κρατεί ...

 

05.11.2018

Λάσκερ & Μποτβίνικ

Δυο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες

Ο Εμμάνουελ Λάσκερ και ο Μιχαήλ Μποτβίνικ, υπήρξαν δύο παγκόσμιοι πρωταθλητές που άφησαν έντονα το στίγμα τους στην ιστορία του σκακιού.

Για τον Πολωνοεβραίο Λάσκερ, είχε φθάσει στο σημείο εφημερίδα της Νέας Υόρκης, να βάζει αγγελία αναζήτησης υπερταλαντούχου σκακιστή, ώστε να εκθρονίσει τον βασιλιά από το θρόνο του.

Για δε τον Ρώσο, γιαγιάδες της ρωσικής στέππας πίστευαν ότι πρόκειται για κάποιο μυθικό πρόσωπο στα όρια της θεότητας, που έζησε κάποτε, κάποιον προηγούμενο αιώνα!

Αλλά ...

Ο Λάσκερ αν και διατήρησε τον τίτλο σχεδόν μια γενιά (27 χρόνια), έχει τα τρωτά του ...

Κατά πρώτον, τα 20 από αυτά τα χρόνια, με διάφορα προσχήματα, δεν δέχτηκε να αντιμετωπίσει κανένα διεκδικητή σε ματς! Και κατά δεύτερον δεν κάλεσε ποτέ σε αναμέτρηση τον ισχυρότερο σκακιστή των αρχών του 20ού αιώνα, Ακίμπα Ρουμπινστάιν!

Για δε τον Μποτβίνικ κυκλοφορούσαν φήμες στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ότι εξυπηρετούσε τα σχέδια των Σοβιετικών (τη δημιουργία του θρύλου, δηλαδή), έχοντας την αμέριστη έως και σκανδαλώδη "συμπαράστασή" τους.

Θα αναφερθούμε σε 2 ματς, όχι απαραιτήτως για να αποδείξουμε τα ανωτέρω:

Το 1910 ο Λάσκερ αντιμετώπισε τον Καρλ Σλέχτερ. Ο τελευταίος φημιζόταν για τη δυνατότητα να παίρνει ισοπαλία όποτε ήθελε αδιαφόρως της χρωματικής κατάστασης των κομματιών του. Προηγήθηκε, λοιπόν, αμέσως με 1-0, οπότε στο χέρι του ήταν να τελειώσει το ματς με 9 ισοπαλίες. Θα παιζόντουσαν 10 παρτίδες και σε ισόπαλο 5-5, ο Λάσκερ θα διατηρούσε τον τίτλο του. Λέγεται, λοιπόν, ότι οι "καλοί" του φίλοι, τον παρότρυναν να παίξει πιο "ανοικτά" ώστε να κατακτήσει αντάξια το πρωτάθλημα. Εισακούστηκαν, λοιπόν, από τον Σλέχτερ και ακριβώς στη 10η παρτίδα, ανοίχτηκε, έχασε και δεν πήρε τον τίτλο.

Το 1951, ο Ντέιβιντ Μπρονστάιν προηγείτο του Μποτβίνικ έως και την 22η παρτίδα με 11,5-10,5. Στην 23η φθάνουν σε διακοπή σε ένα φινάλε με πιόνι παραπάνω ο ίδιος, έχοντας ζεύγος Ίππων, έναντι ζεύγους Αξιωματικών του αντιπάλου του. Όμως, δεν κράτησε ούτε την ισοπαλία και ο Μποτβίνικ με σκορ 12-12 παρέμεινε πρωταθλητής. Ένα ματς, για το οποίο οργίασαν οι φωνές, ακόμα και εντός της σοβιετικής επικράτειας, για "πίεση" από το κρατικό σύστημα προς το Μπρονστάιν να μη κερδίσει το ματς

 

04.11.2018

Κάρπωφ - Κασπάρωφ

Οι τιτάνιες συγκρούσεις

Η δεκαετία του 1980 σημαδεύτηκε από τις μεγάλες μονομαχίες του Ανατόλυ Κάρπωφ και του Γκάρυ Κασπάρωφ. Δυο από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών.

Πέντε φορές μέσα σε μια εξαετία, συναντήθηκαν οι δυο κορυφαίοι Ρώσοι, προσφέροντας ανάπτυξη στη θεωρία των Ανοιγμάτων καθώς και συναρπαστικές μάχες. Αν και οι πολλές τους ισοπαλίες, κούραζαν.
  Τα ματς  
1985 Κάρπωφ - Κασπάρωφ 25-23
1985 Κάρπωφ - Κασπάρωφ 11-13
1986 Κασπάρωφ - Κάρπωφ 12,5-11.5
1987 Κασπάρωφ - Κάρπωφ 12-12
1990 Κασπάρωφ - Κάρπωφ 12,5-11,5

Από το σκορ (73-71 για τον Κασπάρωφ) φαίνεται η ισοδυναμία των παικτών. Ακούστηκε, ότι ο Κάρπωφ έκανε συντήρηση της κατάστασης για να μη διασυρθεί, αποδεχόμενος την ανωτερότητα του αντιπάλου του. Όμως, το παιχνίδι του Ανατόλυ ποτέ δεν ήταν "εξτρεμιστικό". Άλλωστε δεν είχε παρουσιάσει στην καριέρα του στοιχεία δειλίας.

Οι αναμετρήσεις τους είναι σίγουρα οι πιο αμφίρροπες αλλά και οι πιο σπουδαίες στην ιστορία των παγκόσμιων πρωταθλημάτων. Και αυτό όχι μόνο λόγω της ισοδυναμίας τους αλλά και εξ αιτίας του υψηλού επιπέδου του παιχνιδιού τους.

Να μείνουμε λίγο στο πρώτο ματς, το οποίο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε.

Ο Κάρπωφ θεωρείτο άνθρωπος του συστήματος, ο δε Κασπάρωφ δεν έχανε ευκαιρία να γίνεται καταγγελτικός.

Το ματς θα ολοκληρωνόταν όταν κάποιος παίκτης έφθανε πρώτος τις 6 νίκες. Ο ενθουσιώδης και αλαζονικός τρόπος παιχνιδιού του νεαρού Κασπάρωφ τον έφερε στα πρόθυρα της αβύσσου. Στην 27η παρτίδα το σκορ είχε γίνει 5-0 για τον Κάρπωφ!

Ο Κασπάρωφ αντιδρά παίζοντας συντηρητικά. Ο Κάρπωφ αρχίζει να αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας λόγω της υπερβολικής κόπωσης.

Στην 32η παρτίδα ο Κασπάρωφ πετυχαίνει νίκη, ενώ το επόμενο διάστημα ο Κάρπωφ χάνει δυνάμεις. Κάνει χρήση του δικαιώματος "έξτρα ρεπό" για λόγους ανωτέρας βίας αλλά η κατάσταση του χειροτερεύει.

Και φθάνουμε στο σημείο, ο πρόεδρος της FIDE Καμπομάνες να δώσει ο ίδιος ρεπό στον Κάρπωφ, ο οποίος είχε εξαντλήσει κάθε τέτοια δυνατότητα, με αποτέλεσμα την εισαγωγή του τελευταίου στο Νοσοκομείο. Ο Κασπάρωφ γίνεται έξαλλος, καταγγέλοντας τον Καμπομάνες ότι εξυπηρετεί τα σχέδια της Σοβιετικής Ένωσης υπέρ του "καλού" της παιδιού Ανατόλυ Κάρπωφ.

Ο τελευταίος επανέρχεται αλλά ήδη έχει καταρρεύσει. Ο μικροκαμωμένος Ρώσος σε 5 μήνες έχασε 7 κιλά βάρος. Χάνει 2 συνεχόμενες παρτίδες την 47η και την 48η και ο Καμπομάνες διακόπτει το ματς λόγω ανωτέρας βίας!

Ο Κασπάρωφ ασκεί δριμεία επίθεση κατά πάντων, με τον Κάρπωφ δε, γίνονται άσπονδοι εχθροί

 

03.11.2018

Οι τρεις τελικοί του Κορτσνόι

Ο τρομερός Βίκτωρας παρέμεινε ένας από τους κορυφαίους "άτυχους" των τελικών, ο οποίος ποτέ δεν στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.

Η αιτία μοιραία! Συνέπεσε η εποχή του με ιερά μεγαθήρια του χώρου:

Την "απόλυτη λογική" του Μιχαήλ Μποτβίνικ. Την καλύτερη άμυνα της ιστορίας από τον μαιτρ του είδους Τιγκράν Πετροσιάν. Την επιτομή της επίθεσης από τον βιρτουόζο Μπόρις Σπάσκυ. Την σκακιστική διάνοια του Ρόμπερτ Φίσερ και τέλος την ακατανίκητη "μηχανή" με τα ατσάλινα νεύρα του Ανατόλυ Κάρπωφ.

Τρεις φορές έφθασε στην πηγή χωρίς να πιει νερό. Και τις τρεις αναμετρήθηκε με τον Κάρπωφ.

Την πρώτη το 1974, παρόλο που ήταν το τελικό ματς των Διεκδικητών, ήταν φανερό, λόγω Φίσερ, ότι ο νικητής θα στεφόταν πρωταθλητής κόσμου. Ο Κάρπωφ επικράτησε 12,5-11,5.

Το 1978, ο Κάρπωφ επικράτησε δύσκολα 6-5 και το 1981, νίκησε ξανά, εύκολα αυτή τη φορά με 6-2.

Να μείνουμε στο ματς των Φιλιππίνων του 1978.

Ο Βίκτωρ Καρτσνόι έχει αυτοεξοριστεί από τη χώρα του και οι Σοβιετικοί πνέουν τα μένεα ενεντίον του. Η έναρξη του ματς έχει μετατεθεί κατά τρεις μήνες και ο Κορτσνόι καταγγέλει ως αίτιους τους Σοβιετικούς. "Έχουν ανακαλύψει, λέει, ότι οι βιορυθμοί του Κάρπωφ θα είναι στο ανώτερο επίπεδο το Φθινόπωρο (!)"

Στο Μπάγκιο ο Κορτσνόι έχει φέρει την πολυθρόνα του (κάτι σαν θρόνος) από την Ελβετία, γιατί μόνο σε αυτή ήθελε να παίζει. Οι Σοβιετικοί κατήγγειλαν ότι μέσα στην πολυθρόνα υπάρχουν μικρόφωνα, οι διοργανωτές την έκαναν φύλλο και φτερό αλλά μικρόφωνα δεν βρήκαν.

Ο Κορτσνόι αντεπιτίθεται. Ζητάει να μη φέρνουν στον Κάρπωφ το γιαουρτάκι που συνήθιζε να τρώει κατά τη διάρκεια των παρτίδων, διότι μετέφερε μηνύματα. Η ένστασή του έγινε δεκτή.

Ο παραψυχολόγος Ζοχάρ - φίλος του Κάρπωφ - παρακολουθεί τις παρτίδες από την πρώτη σειρά των θεατών. Ο Κορτσνόι ζητάει να απομακρυνθεί διότι τον υπνωτίζει. Το αίτημά του απορρίφθηκε.

Ο εμιγκρέ δεν μένει μα σταυρωμένα χέρια. Καλεί από την Αμερική δυο γκουρού με κελεμπίες τους καθίζει δίπλα στο Ζοχάρ, ώστε να αντιπαρατεθούν στις πνευματικές του δυνάμεις. Οι Σοβιετικοί ανακαλύπτουν πως πρόκειται για καταζητούμενους του ποινικού δικαίου και καταφέρνουν να τους απομακρύνουν.

Όσον αφορά το ματς, μετά από 27 παρτίδες (έληγε στις 6 νίκες) ο Κάρπωφ προηγήθηκε με 5-2 αλλά ο τρομερός Βίκτωρ μέσα σε 4 παρτίδες έφερε το ματς στα ίσα! Η 32η παρτίδα μετά από ένα κακοπαιγμένο, από τα μαύρα, Μπενόνι, διακόπηκε για να συνεχιστεί την επόμενη ημέρα. Όμως ο Βίκτωρ Κορτσνόι παρέδωσε σε φάκελο στον διαιτητή την εγκατάλειψή του, με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ήδη 47 ετών ...

 

02.11.2018

Κάρλσεν ή Καρουάνα;

Σε μια εβδομάδα, ο Παγκόσμιος Πρωταθλητής Μάγκνους Κάρλσεν και ο Διεκδικητής του τίτλου Φαμπιάνο Καρουάνα, θα διασταυρώσουν τα ξίφη τους στο Λονδίνο για το περιζήτητο στέμμα.

Πάντα, τα ματς δημιουργούν έντονο ενδιαφέρον, πολύ περισσότερο από τα τουρνουά όσο ισχυρά και να είναι αυτά. Η αίσθηση του "ο θάνατός σου η ζωή μου" από την εποχή των ρωμαϊκών αρένων και των ιπποτικών μονομαχιών, ενεργοποιεί βαθιά ένστικτα.

Ο Νορβηγός πρωταθλητής σε λίγο θα συμπληρώσει τα 28 του χρόνια, ο δε Αμερικανός μνηστήρας, πριν λίγους μήνες έκλεισε τα 26. Παρεμπιπτόντως, πρωταθλητής από τόσο μικρή χώρα όπως η Νορβηγία είναι κάτι σπάνιο για την ιστορία του σκακιού.

Ποιος θα επικρατήσει;

 Στο ΕΛΟ είναι σχεδόν ίσοι. Ο Κάρλσεν 2835 και ο Καρουάνα 2832.

Στις μεταξύ τους παρτίδες ο Κάρλσεν υπερισχύει συντριπτικώς. Έχει 23 νίκες έναντι 11 του Καρουάνα, ενώ σε 22 από αυτές ήλθαν ισόπαλοι.

Στον τομέα της φόρμας, ο Νορβηγός από πολύ καιρό δεν τα πάει καλά. Αντιθέτως ο Αμερικανός το 2018 βρίσκεται στην καλύτερη περίοδο της καριέρας του.

Ο Κάρλσεν σε κρίσιμα παιχνίδια βγάζει εγωισμό. Για τον Καρουάνα από την άλλη, ξέρει να αρπάζει τις ευκαιρίες. Τώρα την έχει στα πόδια του. Απομένει να την εκμεταλλευτεί.

Πάντως, η προϊστορία των συναντήσεων τους, προδιαθέτει για μαχητικές και πολλές νικηφόρες παρτίδες. Ελπίζουμε το ψυχολογικό βάρος της κρισιμότητας του ματς να μην επηρεάσει αρνητικώς την κατάσταση, ώστε να δούμε πολλές ισοπαλίες.

Από αύριο και μέχρι τις 9 Νοεμβρίου, θα αναφερθούμε ιστορικώς και στατιστικώς σε προηγούμενα ματς παγκοσμίου πρωταθλήματος

 
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ