eastwest chess      
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
Η σάτιρα έχει όρια;

22.01.2021

Παραιτήθηκε ο σκιτσογράφος Xavier Corce

Παραιτήθηκε από την Le Monde ο γελοιογράφος Xavier Corce αφού η εφημερίδα δεν τον κάλυψε καθώς σκίτσο του θεωρήθηκε τρανς-φοβικό.

Το αμφιλεγόμενο σκίτσο της 19ης Ιανουαρίου έχει δυο πιγκουίνους. Ο μικρότερος ρωτάει τον μεγαλύτερο:

“αν με κακοποιούσε ο υιοθετημένος αδελφός του τρανσέξουαλ πατέρα μου, ο οποίος έγινε μητέρα μου, είναι αυτό αιμομιξία;”

Η γελοιογραφία προκάλεσε κριτική στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με συνέπεια η διευθύντρια του εντύπου να ζητήσει δημόσια συγγνώμη για το σχέδιο.

"Ανακοινώνω ότι αποφασίζω αμέσως να σταματήσω να εργάζομαι για την Le Monde. Η ελευθερία είναι αδιαπραγμάτευτη" δήλωσε ο επί 18 χρόνια σκιτσογράφος της εφημερίδας.

Η γελοιογραφία δημιουργήθηκε ως απάντηση στο πρόσφατο κύμα μαρτυριών στη Γαλλία από άτομα που υποβλήθηκαν σε αιμομιξία.

Και φθάνουμε στο σημείο να παρατηρούμε δύο στάσεις από τους πολιτικώς "ορθώς σκεπτόμενους" πολίτες. Όταν η σάτιρα στρέφεται κατά της αλήθειας ή του φυσιολογικώς πράττειν, ξεσηκώνονονται εναντίον αυτών που διαμαρτύρονται ότι προσβάλλεται το πιστεύω τους όλοι οι "δημοκρατικοί" πολίτες. Π.χ. στην πατρίδα μας η σάτιρα είναι καλή όταν διακωμωδεί τον Χριστό και την Παναγία.

Αλλά όταν η σάτιρα στοχεύει στην ανωμαλία εκεί αλλάζει το πράγμα. Παραιτούνται οι δημιουργοί τους. Τώρα η σάτιρα είναι κακή.

Πού είναι οι "δημοκρατικοί" πολίτες να υπερασπιστούν το δικαίωμα του Γάλλου γελοιογράφου να σατιρίζει ό,τι θέλει; Που χάθηκε αυτή η ψυχή ο Λαζόπουλος που σε αυτό το θέμα ξιφουλκεί κατά πάντων;

Η σάτιρα έχει όρια; Πιστεύουμε πως ναι. Από τη στιγμή που σκοπός της σάτιρας είναι να καυτηριάζει τα κακώς κείμενα, στην περίπτωση που θίγονται αξίες διαχρονικές καλό είναι να αποφεύγεται η διακωμώδησή τους. Για παράδειγμα δεν θα ήταν ωραίο να βλέπαμε να ρεζιλεύεται μια μητέρα, εάν αυτή θυσιαστεί για το παιδί της.

Τώρα αν η αιμομιξία ή ο τρανσεξουαλισμός είναι διαχρονικές αξίες αυτό είναι άλλο θέμα...

 
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ