eastwest chess      
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκακιού (1886-2020)
Ρόμπερτ Φίσερ Ανατόλυ Κάρπωφ

13.   1975  -  Φίσερ εναντίον Κάρπωφ  -  Το ματς που δεν έγινε ποτέ

Στις 3 Απριλίου του 1975 η FIDE ανακήρυξε νέο παγκόσμιο πρωταθλητή - 12ο της ιστορίας, τον 23χρονο Ρώσο Ανατόλυ Κάρπωφ, χωρίς αγώνα εναντίον του Ρόμπερτ Φίσερ. Ο λόγος ήταν η αγεφύρωτη διαφωνία μεταξύ Φίσερ και παγκόσμιας ομοσπονδίας για τον τρόπο διεξαγωγής του ματς.

Στην φάση των Διεκδικητών, ο Κάρπωφ απέκλεισε διαδοχικά τους Πολουγκαέφσκυ, Σπάσκυ και Κορτσνόι με τον οποίο θα βρισκόταν αντιμέτωπος στις επόμενες αναμετρήσεις για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Ήδη ο Φίσερ είχε σταματήσει να αγωνίζεται από το 1972. Για το ματς του 1975, ζήτησε το σύστημα να αλλάξει και να παίζονται απεριόριστες παρτίδες, όπου θα μετρούν μόνον οι νίκες και νικητής να αναδεικνύεται όποιος πρώτος σημειώσει 10 νίκες. Στο δε ισόπαλο 9-9, ο ίδιος να διατηρήσει τον τίτλο. Η FIDE αρνήθηκε και ο Φίσερ δεν κατέβηκε να αγωνιστεί.

Μετά από αυτό, ο Φίσερ αποχώρησε από το αγωνιστικό σκάκι έως τον θάνατό του. Κάτι παρόμοιο είχε κάνει ένα αιώνα πριν - το ίνδαλμα του, ο επίσης Αμερικανός Πωλ Μόρφυ. Παρένθεση αποτέλεσε το 1992, οπότε ο Φίσερ έπαιξε ένα ματς - ρεβάνς με τον Σπάσκυ στο Βελιγράδι, τον οποίο νίκησε με 10-5 νίκες. Αυτό είχε ως συνέπεια το αμερικανικό κράτος να κυνηγήσει τον Φίσερ, διότι παραβίασε το εμπάργκο εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, έως το 2005, οπότε άλλαξε την υπηκοότητά του σε ισλανδική. Γενικώς ο Μπόμπυ Φίσερ υπήρξε μια ιδιόμορφη και ανεξιχνίαστη προσωπικότητα. Έως τον θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ως τον νόμιμο παγκόσμιο πρωταθλητή

Ο Ανατόλυ Κάρπωφ (1951 - ...), υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους σκακιστές όλων των εποχών. Σπουδαίος στρατηγικός παίκτης, κορυφαίος στα φινάλε, έχανε πολύ δύσκολα. Υπομονετικός, εκμεταλλευόταν άριστα την απειροελάχιστη ανακρίβεια του αντιπάλου του. Το 2010 διεκδίκησε την προεδρία της FIDE

          Ρόμπερτ Φίσερ          Ανατόλυ Κάρπωφ

 
Μπόρις Σπάσκυ Ρόμπερτ Φίσερ

11.   1972  -  Σπάσκυ εναντίον Φίσερ  -  Ο εξολοθρευτής

Στις 11 Ιουλίου 1972 συναντήθηκαν στο Ρέυκιαβικ της Ισλανδίας, ο 35χρονος πρωταθλητής Μπόρις Σπάσκυ, με τον 29χρονο Αμερικανό διεκδικητή Ρόμπερτ Φίσερ. Η ιστορία έχει καταγράψει την συνάντηση αυτή σαν την πιο διάσημη όλων των εποχών και χαρακτηρίστηκε ως το "ματς του αιώνα".

Μέχρι τη συνάντηση αυτή ο Φίσερ δεν είχε κερδίσει ποτέ τον Σπάσκυ. Δηλαδή είχαμε μια επανάληψη της περίπτωσης της συνάντησης του Αλιόχιν με τον Καπαμπλάνκα.

Τα αποτελέσματα του Φίσερ στη φάση των Διεκδικητών, άφησαν άναυδο τον πλανήτη. Σημείωσε εξωγήινα αποτελέσματα. Νίκησε 6-0 τον Ταϊμάνωφ, 6-0 τον Λάρσεν και 6,5-2,5 τον Πετροσιάν.

Η μονομαχία τίτλου παραλίγο να μη πραγματοποιηθεί. Ο Φίσερ ήδη είχε αποχωρήσει και άλλες φορές λόγω διαφωνιών του με τους διοργανωτές. Λέγεται ότι έβαλε 43 όρους για να αγωνιστεί. Ο Σπάσκυ τους αποδέχθηκε όλους.

Το ματς Σπάσκυ - Φίσερ τελείωσε στις 31 Αυγούστου. Νικητής και 11ος παγκόσμιος πρωταθλητής, αναδείχθηκε ο Ρόμπερτ Φίσερ με 7-3 νίκες και 11 ισοπαλίες. Το ματς εξελίχθηκε με απρόσμενο τρόπο. Στην πρώτη παρτίδα σε φινάλε ετερόχρωμων Αξιωματικών, ο Αμερικανός θυσίασε το κομμάτι του και έχασε. Πάθος για τη νίκη. Στη δεύτερη παρτίδα δεν αγωνίστηκε, λόγω διοργανωτικών διαφωνιών του. 2-0 χωρίς αγώνα υπέρ του Σπάσκυ. Στην 6η παρτίδα ο Φίσερ έκανε την ολική ανατροπή 3,5-2,5. Στη 13 παρτίδα το σκορ έγινε 8-5. Ο Μπόμπυ έφτασε δικαιωματικά στο θρόνο.

Σημαντική παρένθεση. Η δεκαετία του '60 και έως το 1972, θεωρείται σαν η ανεπανάληπτη δεκαετία της σύγχρονης ιστορίας. Οι επαναστατικές αλλαγές και η κορύφωση των επιτευγμάτων σε κοινωνικό, επιστημονικό και πολιτιστικό τομέα, είναι ασύγκριτη. Όσοι την έζησαν τη θυμούνται σαν ονειρική περίοδο. Στη μουσική είχαμε την έξαρση της ροκ με τους Μπητλς και τον Τζιμ Μόρρισον. Στη Γαλλία ζήσαμε τον Μάη του '68. Στον κινηματογράφο μεσουρανούσε ο Μπρους Λη. Το 1961 ο άνθρωπος πέταξε στο διάστημα βγαίνοντας από την τροχιά της Γης και το 1969 πάτησε στη Σελήνη. Εμφανίστηκε το κίνημα των Χίππυς. Στο σκάκι εμφανίστηκε το φαινόμενο Φίσερ. Στο ποδόσφαιρο το φαινόμενο Πελέ. Αναπτύχθηκε το φεμινιστικό κίνημα. Υπήρξε η απελευθέρωση από τα ταμπού του έρωτα. Και πολλά ακόμη.

Ο Ρόμπερτ Τζαίημς Φίσερ (1943 - 2008), είναι ο ισχυρότερος παίκτης όλων των εποχών. Τα ρεκόρ του ήταν απίστευτα. Το 1972 είχε ΕΛΟ 2785, ενώ ο δεύτερος Σπάσκυ είχε 2660. Την ίδια εποχή είχε 20 συνεχόμενες νίκες σε κορυφαίο επίπεδο. Έγινε γκραν μαιτρ σε ηλικία 15 ετών, αδιανόητο για κείνη την εποχή.

Στον θεωρητικό τομέα προσέφερε πολλά, ιδίως στη Νάιντορφ. Σαν προσωπικότητα υπήρξε ασύμβατος και ασυμβίβαστος. Ήταν μια ιδιάζουσα περίπτωση που όμοιά της δεν έχει παρουσιαστεί στην σκακιστική ιστορία. Η γραφίδα για την παράξενη αυτή μορφή παραμένει πάντοτε νωπή. Προσηλώθηκε ολοκληρωτικά στο Σκάκι. Το 1975 πάγωσε ο κόσμος όταν ο Φίσερ δεν αγωνίστηκε για τον παγκόσμιο τίτλο. Η αποχώρησή του από το αγωνιστικό σκάκι δεν κατανοήθηκε ποτέ. Το στίγμα του στο παγκόσμιο σκάκι είναι τέτοιο που ακόμη και σήμερα διατηρείται στην επικαιρότητα

          Μπόρις Σπάσκυ          Ρόμπερτ Φίσερ

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 ΣΥΝ
Ρόμπερτ Φίσερ 0 0F 1 ½ 1 1 ½ 1 ½ 1 0 ½ 1 ½ ½ ½ ½ ½ ½ ½ 1 12,5
Μπόρις Σπάσκυ 1 1F 0 ½ 0 0 ½ 0 ½ 0 1 ½ 0 ½ ½ ½ ½ ½ ½ ½ 0 8,5
 
Τιγκράν Πετροσιάν Μπόρις Σπάσκυ

10.   1969  -  Πετροσιάν εναντίον Σπάσκυ  -  Η επίθεση επικρατεί

Στις 14 Απριλίου 1969 συναντήθηκαν στη Μόσχα για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, ο 39χρονος πρωταθλητής, Τιγκράν Πετροσιάν με τον 32χρονο Ρώσο διεκδικητή, Μπόρις Σπάσκυ. Η μάχη αυτή ήταν κατά κάποιο τρόπο, η αναμέτρηση ανάμεσα στην άμυνα και την επίθεση.

Προηγουμένως, το 1966, οι ίδιοι αντίπαλοι διασταύρωσαν ξανά τα ξίφη τους. Νικητής αναδείχθηκε ο Πετροσιάν με σκορ 12,5-11,5, διατηρώντας τον τίτλο του.

Η φάση των Διεκδικητών σημαδεύτηκε ξανά από την αποχώρηση του Φίσερ, αν και προηγείτο μετά την 10 αγωνιστική με 8,5 βαθμούς, κατόπιν διαφωνίας του με τους διοργανωτές.

Νέος παγκόσμιος πρωταθλητής, ο 10ος της ιστορίας, αναδείχθηκε ο Μπόρις Σπάσκυ με 6-4 νίκες και 13 ισοπαλίες. Το ματς τελείωσε στις 17 Ιουνίου και η νίκη δεν ήταν εύκολη για τον Ρώσο - πώς ήταν δυνατόν, άλλωστε, εναντίον ενός Πετροσιάν.

Ο Μπόρις Σπάσκυ (1937 - ...), είναι από τους ισχυρότερους επιθετικούς παίκτες όλων των εποχών. Αντιπροσωπεύει άξια τον ορισμό του ταλέντου. Προσέφερε πολλά στον τομέα των ανοιγμάτων και ιδιαιτέρως στη σπεσιαλιτέ του, το Γκαμπί του Βασιλιά.

Είναι αγαπητός σε όλο τον σκακιστικό κόσμο και χαρακτηρίζεται για την ευγένεια και τον ιπποτισμό του. Ο Φίσερ χρωστάει σε πολύ μεγάλο ποσοστό την ανάδειξή του σε παγκόσμιο πρωταθλητή στον ίδιο τον Σπάσκυ, ο οποίος δέχθηκε όλους(!) τους όρους του Αμερικανού για την διεξαγωγή του μεταξύ τους ματς

          Τιγκράν Πετροσιάν          Μπόρις Σπάσκυ    

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 ΣΥΝ
Μπόρις Σπάσκυ 0 ½ ½ 1 1 ½ ½ 1 ½ 0 0 ½ ½ ½ ½ ½ 1 ½ 1 0 1 ½ ½ 12,5
Τιγκράν Πετροσιάν 1 ½ ½ 0 0 ½ ½ 0 ½ 1 1 ½ ½ ½ ½ ½ 0 ½ 0 1 0 ½ ½ 10,5
 
Μιχαήλ Μποτβίνικ Τιγκράν Πετροσιάν

9.   1963  -  Μποτβίνικ εναντίον Πετροσιάν

Στις 23 Μαρτίου 1963 συναντήθηκαν στη Μόσχα για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, ο 51χρονος πρωταθλητής, Μιχαήλ Μποτβίνικ με τον 33χρονο Αρμένιο διεκδικητή, Τιγκράν Πετροσιάν. Η τετράγωνη λογική αμφισβητείτο από την τακτική του παιχνιδιού ασφαλείας.

Η σειρά των αγώνων διεκδίκησης του πρωταθλήματος 1963, σημαδεύτηκε από την καταγγελία του Φίσερ στα ματς των Διεκδικητών του Κουρασάο το 1962, για συμπαιγνία των σοβιετικών Πετροσιάν, Γκέλερ και Κέρες με προσυμφωνημένες ισοπαλίες στα μεταξύ τους παιχνίδια. Επίσης από το πρωτάθλημα του 1963 καταργήθηκε το προνόμιο του ηττημένου πρωταθλητή για ματς ρεβάνς.

Το ματς τελείωσε στις 20 Μαϊου. Νικητής και 9ος παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Τιγκράν Πετροσιάν με 5-2 νίκες και 15 ισοπαλίες. Μέχρι την 14η παρτίδα συμβάδιζαν στο σκορ. Στις τελευταίες 8 παρτίδες ο Αρμένιος διεκδικητής σημείωσε 3 νίκες και 5 ισοπαλίες. Χαρακτηριστική, της παραδοχής της ήττας για τον Μποτβίνικ, ήταν η 22η παρτίδα, στην οποία συμφωνήθηκε η ισοπαλία, μόλις, στην 10η κίνηση.

Ο Τιγκράν Πετροσιάν (1929 - 1984), θεωρείται από ολόκληρο τον σκακιστικό κόσμο ως ο απόλυτος μαιτρ της άμυνας. Το στυλ του ήταν υπερσυντηρητικό. Είχε την ικανότητα να οσμίζεται τον κίνδυνο πολύ πριν αυτός υπάρξει. Ο Πολουγκαέφσκυ έλεγε ότι "πιο εύκολο ήταν να κερδίσεις το πρωτάθλημα της Σοβιετικής Ένωσης παρά μια παρτίδα εναντίον του Πετροσιάν".

Στη θεωρία ανοιγμάτων είχε μεγάλη συμβολή. Πασίγνωστο είναι το Σύστημα Πετροσιάν στην Ινδική άμυνα του Βασιλιά. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως παγκόσμιος πρωταθλητής, εξέδωσε το γνωστό περιοδικό "64" για τους αναγνώστες ολόκληρης της Σοβιετικής Ένωσης

          Μιχαήλ Μποτβίνικ          Τιγκράν Πετροσιάν

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 ΣΥΝ
Τιγκράν Πετροσιάν 0 ½ ½ ½ 1 ½ 1 ½ ½ ½ ½ ½ ½ 0 1 ½ ½ 1 1 ½ ½ ½ 12,5
Μιχαήλ Μποτβίνικ 1 ½ ½ ½ 0 ½ 0 ½ ½ ½ ½ ½ ½ 1 0 ½ ½ 0 0 ½ ½ ½ 9,5
 
Μιχαήλ Μποτβίνικ Μιχαήλ Ταλ

8.   1960  -  Μποτβίνικ εναντίον Ταλ   -   Ο Λετονός Βασιλιάς

Στις 23 Μαρτίου 1960 συναντήθηκαν στη Μόσχα για το παγκόσμιο πρωτάθλημα, ο 48χρονος πρωταθλητής, Μιχαήλ Μποτβίνικ με τον 23χρονο Λετονό διεκδικητή, Μιχαήλ Ταλ. Η μεγάλη αυτή σύγκρουση καταγράφεται ως μονομαχία μεταξύ της τετράγωνης λογικής και της φαντασίας. Ο αγώνας ολοκληρώθηκε στις 20 Μαΐου, μετά την 21η παρτίδα.

Νικητής και 8ος παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Μιχαήλ Ταλ με 6-2 νίκες και 13 ισοπαλίες. Ο Μποτβίνικ αντιστάθηκε, μόνο,  κατά την 8η και 9η παρτίδα, οπότε και σημείωσε τις μοναδικές του νίκες. Δεν μπορούσε να διανοηθεί, πώς ο νεαρός λετονός, παίζοντας "παράλογα", νικούσε. Το παίξιμο του Ταλ αποδιοργάνωσε πλήρως το, με λογικές αρχές, παιχνίδι του Μποτβίνικ.

Το 1961, στο ματς ρεβάνς ο Μιχαήλ Μποτβίνικ, ξαναπήρε τον τίτλο, επικρατώντας με σκορ 13-8. Η εξήγηση που δόθηκε για το αποτέλεσμα αυτό, ήταν, πως ο Μποτβίνικ μελέτησε το τρελό  παίξιμο του Ταλ και το τιμώρησε αναλόγως. Η πλήρης αλήθεια, όμως, είναι ότι η υγεία του νεαρού πρωταθλητή ήταν άκρως κλονισμένη και όμως δεν ζήτησε αναβολή του ματς.

Ο Μιχαήλ Ταλ (1936 - 1992), ήταν μια ασυνήθιστη σκακιστική ιδοφυία. Βιρτουόζος της σκακιέρας, ατρόμητος στη μάχη, ο μεγαλύτερος, ίσως, επιθετικός παίκτης όλων των εποχών. Στηριζόταν στη διαίσθηση και στη φαντασία, φοβερός στις θυσίες του, ήταν φόβος και τρόμος για κάθε αντίπαλο. Ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης της ιστορίας.

Δυστυχώς, όμως, αδιαφορούσε παντελώς για την υγεία του. Έπινε και κάπνιζε 6 πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Το 1969 του αφαιρέθηκε το ένα νεφρό και το 1992 πέθανε από νεφρική ανεπάρκεια, αν και στην πραγματικότητα όλα του τα όργανα είχαν καταστραφεί.

Ο Ταλ απόλαυσε το παιχνίδι όσο κανείς άλλος σκακιστής. Θα σταθούμε στα λόγια του, όταν ηττήθηκε από τον Μποτβίνικ "Ο Βασιλιάς πέθανε. Ζήτω ο Βασιλιάς!". Αλλά και στο χιούμορ του. Όταν ηττήθηκε στο ματς ρεβάνς δήλωσε: "Κατέχω τον τίτλο του νεαρότερου πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή"

          Μιχαήλ Μποτβίνικ          Μιχαήλ Ταλ

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 ΣΥΝ
Μιχαήλ Ταλ 1 ½ ½ ½ ½ 1 1 0 0 ½ 1 ½ ½ ½ ½ ½ 1 ½ 1 ½ ½ 12,5
Μιχαήλ Μποτβίνικ 0 ½ ½ ½ ½ 0 0 1 1 ½ 0 ½ ½ ½ ½ ½ 0 ½ 0 ½ ½ 8,5
 
Μιχαήλ Μποτβίνικ Βασίλυ Σμύσλωφ
 
Ντέιβιντ Μπρονστάιν

7.   1957  -  Μποτβίνικ εναντίον Σμύσλωφ

Μετά από 9 χρόνια κυριαρχίας του Μποτβίνικ, ένας άλλος Σοβιετικός, ο Ρώσος Βασίλυ Σμύσλωφ, αμφισβητεί τον πρωταθλητή. Είμαστε στα 1957 και στη Μόσχα διεξάγεται από τις 5 Μαρτίου έως τις 27 Απριλίου η συνάντηση ανάμεσα στους δύο σκακιστές της Σοβιετικής Ένωσης.

Ήδη, η FIDE, καθιέρωσε, τα ματς τίτλου να διεξάγονται ανά τριετία, με ανώτατο όριο τις 24 παρτίδες, στο δε ισόπαλο αποτέλεσμα 12-12, ο παγκόσμιος πρωταθλητής να διατηρεί τον τίτλο του.

Στα προηγούμενα χρόνια ο Μποτβίνικ, χρειάστηκε να υπερασπίσει τον τίτλο του 2 φορές. Το 1951 εναντίον του Ουκρανοεβραίου, Ντέιβιντ Μπρονστάιν και το 1954 εναντίον του Σμύσλωφ. Και οι 2 μονομαχίες έληξαν 12-12. Φήμες κυκλοφόρησαν, ότι οι σοβιετικοί επηρέασαν το αποτέλεσμα του πρώτου ματς Μποτβίνικ - Μπρονστάιν υπέρ του πρώτου. Και αργότερα επικράτησαν παρόμοιες φήμες για επιρροή του καθεστώτος υπέρ του Σμύσλωφ και υπέρ του Κάρπωφ, αλλά δεν μπορει να δοθεί βάση σε αυτές, ειδικά όταν δεν συντρέχουν σοβαρές ενδείξεις, παρόλο ότι συνήθως δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.

Νικητής του ματς και 7ος παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βασίλυ Σμύσλωφ με 6-3 νίκες και 15 ισοπαλίες. Το στέμμα, ο Ρώσος, το διατήρησε μόλις ένα έτος. Στο ματς ρεβάνς του 1958, ο Μιχαήλ Μποτβίνικ ξαναπήρε τον τίτλο επικρατώντας με σκορ 12,5-10,5.

Ο Βασίλυ Σμύσλωφ (1921 - 2010), ήταν ισχυρότατος παίκτης, επιθετικών προδιαγραφών, με εντυπωσιακά αποτελέσματα στο παλμαρέ του. Κυριώτερο εξ αυτών, η νίκη του στο τουρνουά της Ζυρίχης, το 1953. Θεωρείται, ο Μαθουσάλα των παγκόσμιων πρωταθλητών, αφού παρέμεινε στην ενεργό δράση, έως τα 80 του. Υπήρξε και συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων και σπουδών

          Βασίλυ Σμύσλωφ          Μιχαήλ Μποτβίνικ

          Ντέιβιντ Μπρονστάιν

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 ΣΥΝ
Βασίλυ Σμύσλωφ 1 ½ ½ 0 0 1 ½ 1 ½ ½ ½ 1 0 ½ ½ ½ 1 ½ ½ 1 ½ ½ ½ ½ 12,5
Μιχαήλ Μποτβίνικ 0 ½ ½ 1 1 0 ½ 0 ½ ½ ½ 0 1 ½ ½ ½ 0 ½ ½ 0 ½ ½ ½ ½ 9,5
 
Μιχαήλ Μποτβίνικ
 
Βασίλυ Σμύσλωφ Πωλ Κέρες
Σάμιουελ Ρεσέβσκυ Μαξ Όυβε

6.   1948  -  Ο Μιχαήλ Μποτβίνικ και η αρχή της σοβιετικής κυριαρχίας

Η είσοδος της FIDE

Το 1948 διεξήχθη τουρνουά διεκδικητών για το παγκόσμιο στέμμα μεταξύ πέντε κορυφαίων σκακιστών. Για πρώτη φορά στην ιστορία δεν θα διεξαγόταν ματς παγκοσμίου πρωταθλήματος. Ο λόγος: Ο απρόσμενος θάνατος του πρωταθλητή Αλιόχιν το 1946.

Από το 1937 έως το 1946 δεν έγινε κανένα ματς για τον τίτλο. Η επαναληπτική συνάντηση Αλιόχιν - Καπαμπλάνκα ποτέ δεν τελέστηκε. Ο Κουβανός κατηγορούσε τον Ρώσο ότι, με προφάσεις, τον απέφευγε.

Πάντως, τα ματς τίτλου, στα οποία ο παγκόσμιος πρωταθλητής, επί 60 χρόνια, είχε την απόλυτη εξουσία τέλεσης τους με τους δικούς του όρους, έληξαν οριστικά. Η FIDE, ανέλαβε από τότε και εφεξής την διοργάνωσή τους, με σαφώς δικαιότερους όρους.

Το τουρνουά ήταν σχεδιασμένο να παιχθεί μεταξύ των 8 καλύτερων, κατά τεκμήριο, ισχυρότερων παικτών του κόσμου, αλλά τελικώς έγινε με 5. Το σύστημα ήταν κυκλικό πενταπλών συναντήσεων. Νικητής και 6ος παγκόσμιος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ρωσοεβραίος Μιχαήλ Μποτβίνικ, ο οποίος σηματοδοτούσε την έναρξη της παγκόσμιας κυριαρχίας του σοβιετικού σκακιού. Ο Μποτβίνικ συγκέντρωσε 14 βαθμούς σε 20 παιχνίδια, έναντι 11 του Ρώσου Βασίλυ Σμύσλωφ, 10,5 του Εσθονού Πωλ Κέρες, 10,5 του Πολωνού Σάμιουελ Ρεσέβσκυ και 4 του Ολλανδού Μαξ Όυβε.

Πάντως για τον νέο πρωταθλητή υπήρχε η υπόνοια ότι το σοβιετικό επιτελείο τον βοηθούσε με κάθε τρόπο στην εθνική και διεθνή κυριαρχία του. Ο ιστορικός του σκακιού Taylor Kingston ισχυρίζεται ότι ο Κέρες π.χ. στο συγκεκριμένο τουρνουά είχε δεχθεί την οδηγία να χάνει.

Ο πολυπράγμων Μιχαήλ Μποτβίνικ (1911 - 1995) - ηλεκτρολόγος μηχανικός και προγραμματιστής υπολογιστών - σαν παίκτης, διακρινόταν για την επιστημοσύνη του παιχνιδιού του και για την σπουδαία του στρατηγική ικανότητα. Βοήθησε, καίρια, το σοβιετικό σκάκι στην ανάπτυξή του, όπου δημιούργησε τον δικό του μύθο. ενώ σαν προπονητής, θα μπορούσε να περηφανευτεί ότι ανέδειξε τους Κάρπωφ, Κασπάρωφ και Κράμνικ

          Μιχαήλ Μποτβίνικ          Βασίλυ Σμύσλωφ          Πωλ Κέρες

          Σάμιουελ Ρεσέβσκυ          Μαξ Όυβε

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 ΣΥΝ
1 Μιχαήλ Μποτβίνικ ΧΧΧ ½ ½ 1 ½ ½ 1 1 1 1 0 1 ½ 0 1 1 1 ½ 1 ½ ½ 14
2 Βασίλυ Σμύσλωφ ½ ½ 0 ½ ½ ΧΧΧ 0 0 ½ 1 ½ ½ ½ 1 ½ ½ 1 1 0 1 1 11
3 Πωλ Κέρες 0 0 0 0 1 1 1 ½ 0 ½ ΧΧΧ 0 ½ 1 0 ½ 1 ½ 1 1 1 10,5
4 Σάμουελ Ρεσέβσκυ 0 ½ 1 0 0 ½ ½ 0 ½ ½ 1 ½ 0 1 ½ ΧΧΧ 1 ½ ½ 1 1 10,5
5 Μαξ Όυβε 0 ½ 0 ½ ½ 0 0 1 0 0 0 ½ 0 0 0 0 ½ ½ 0 0 ΧΧΧ 4
 
Αλεξάντερ Αλιόχιν Μαξ Όυβε
 
Έφιμ Μπογκολιούμπωφ

5.   1935  -  Αλιόχιν εναντίον Όυβε

Το 1935, συναντήθηκαν σε 13 πόλεις της Ολλανδίας, ο παγκόσμιος πρωταθλητής Αλεξάντερ Αλιόχιν και ο διεκδικητής του τίτλου, ο Ολλανδός Μαξ Όυβε. Νικητής θα αναδεικνυόταν, όποιος σημείωνε 6 νίκες και ξεπερνούσε τους 15 πόντους. Το ματς ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου.

Προηγουμένως ο Αλιόχιν υπερασπίστηκε του τίτλου του, 2 φορές, εναντίον του Ρώσου Έφιμ Μπογκολιούμπωφ. Το 1929 τον νίκησε με σκορ 15,5-9,5 και το 1934 επικράτησε ξανά με σκορ 15,5-10,5.

Ο Μαξ Όυβε, επικράτησε του Ρώσου με 9 νίκες έναντι 8 ηττών και 13 ισοπαλιών και αναδείχθηκε πέμπτος παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο Αλιόχιν μετά την 9η παρτίδα προηγείτο με 5-2 νίκες, αλλά ο ολλανδός ανέτρεψε την κατάσταση. Ο Αλιόχιν, θεώρησε ως αιτία της ήττας του, το αλκοόλ. Γι αυτό και το έκοψε από το 1935 μέχρι το 1940. Πάντως, οι μεταγενέστεροι αναλυτές των παρτίδων τους, λένε πως ο Όυβε έπαιξε καλό σκάκι και αναδείχθηκε άξια νικητής.

Το 1937, στο ματς ρεβάνς, ο Αλεξάντερ Αλιόχιν, ξαναπήρε τον τίτλο, κερδίζοντας τον Μαξ Όυβε με 10 νίκες έναντι 4 ηττών και 11 ισοπαλιών.

Ο Μαξ Όυβε (1901 - 1981) - διδάκτωρ μαθηματικών - υπήρξε ο πολυγραφώτερος από όλους τους παγκόσμιους πρωταθλητές, συγγράφοντας περισσότερα από 70 σκακιστικά βιβλία. Διετέλεσε πρόεδρος της FIDE, από το 1970 έως το 1978 και κατά τη θητεία του, συγκρούστηκε αρκετές φορές με τη Σοβιετική Ένωση, που αποτελούσε το κατεστημένο του παγκόσμιου σκακιού

          Μαξ Όυβε          Αλεξάντερ Αλιόχιν

          Έφιμ Μπογκολιούμπωφ

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
Μαξ Όυβε 0 1 0 0 ½ ½ 0 1 0 1 ½ 1 ½ 1 ½ 0 ½
Αλεξάντερ Αλιόχιν 1 0 1 1 ½ ½ 1 0 1 0 ½ 0 ½ 0 ½ 1 ½
ΟΝΟΜΑ 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 ΣΥΝ
Μαξ Όυβε ½ 0 1 1 ½ ½ ½ 1 1 0 ½ ½ ½ 15,5
Αλεξάντερ Αλιόχιν ½ 1 0 0 ½ ½ ½ 0 0 1 ½ ½ ½ 14,5
 
Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα Αλεξάντερ Αλιόχιν

4.   1927  -  Καπαμπλάνκα εναντίον Αλιόχιν  -  Η τιτανομαχία

Από πλευράς δυναμικότητας, θεωρείται το ματς του 20ού αιώνα. Η μεγαλύτερη μονομαχία της σκακιστικής ιστορίας. Συγκρούστηκαν δύο ιδιοφυίες. Πρώτη φορά στη γνωστή ιστορία του σκακιού, συνέβη να συνυπάρξουν την ίδια χρονικώς εποχή δύο υπερπαίκτες. Η σύγκρουση, ήταν τόσο σφοδρή, ώστε και οι δύο, απέφυγαν να την επαναλάβουν. Στις 16 Σεπτεμβρίου του 1927, λοιπόν, συναντήθηκαν στο Μπουένος ’υρες, ο 39χρονος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα με τον 35χρονο Ρώσο διεκδικητή, Αλεξάντερ Αλιόχιν.

Νικητής θα αναδεικνυόταν, αυτός που θα σημείωνε 6 νίκες. Το ματς έληξε μετά από 2,5 μήνες. Νέος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, ο τέταρτος, κατά σειρά, αναδείχθηκε ο Αλεξάντερ Αλιόχιν (και όχι Αλιέχιν), με σκορ 6-3 και 25 ισοπαλίες. Μέχρι την 10η παρτίδα, ο Καπαμπλάνκα προηγείτο με 2-1, ενώ μέχρι την 20ή, ο Αλιόχιν προηγείτο με 3-2. Από την 13η έως την 28η παρτίδα, σημειώθηκαν 15/16 ισοπαλίες.

Η νίκη του Ρώσου θεωρήθηκε έκπληξη, γιατί ως τότε, δεν είχε κερδίσει ούτε μία παρτίδα από τον μεγάλο Κουβανό. Λέγεται, ότι πριν το ματς ο Αλιόχιν εξέφρασε τον προβληματισμό του, για το πώς θα ήταν δυνατόν να πετύχει 6 νίκες επί του Καπαμπλάνκα; Αλλά, αναρρωτήθηκε, επίσης, πώς ήταν δυνατόν και ο αντίπαλός του να σημειώσει 6 νίκες επί του ιδίου!

Ο Αλεξάντερ Αλιόχιν (1892 - 1946), υπήρξε δεινός τακτικός παίκτης, με άριστο μέτρημα, το καλύτερο όλων των εποχών. Τα αποτελέσματά του υπήρξαν συντριπτικά, επί των αντιπάλων του, όπως, βεβαίως, και του προκατόχου του.

Βίοι παράλληλοι

Καπαμπλάνκα και Αλιόχιν έζησαν και οι δύο 53 χρόνια και 4 μήνες. Γεννήθηκαν Νοέμβριο και πέθαναν Μάρτιο. Στους μεταξύ τους αγώνες ήταν ισόπαλοι. Υπήρξαν και οι δύο ακατανίκητοι για τους παίκτες της εποχής τους. Ο ένας για τον άλλο είχε υψηλή εκτίμηση. Είχαν και οι δύο ροπή στην διασκέδαση και το αλκοόλ. Πέθαναν και οι δύο απρόοπτα, ίσως από καρδιά - για τον θάνατο του Αλιόχιν, υπάρχουν κάποια σκοτεινά σημεία. Έμειναν και οι δύο γνωστοί στην ιστορία σαν σκακιστικές ιδιοφυίες

          Αλεξάντερ Αλιόχιν          Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17
Αλεξάντερ Αλιόχιν 1 ½ 0 ½ ½ ½ 0 ½ ½ ½ 1 1 ½ ½ ½ ½ ½
Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα 0 ½ 1 ½ ½ ½ 1 ½ ½ ½ 0 0 ½ ½ ½ ½ ½
ΟΝΟΜΑ 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 ΣΥΝ
Αλεξάντερ Αλιόχιν ½ ½ ½ 1 ½ ½ ½ ½ ½ ½ ½ 0 ½ ½ 1 ½ 1 18,5
Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα ½ ½ ½ 0 ½ ½ ½ ½ ½ ½ ½ 1 ½ ½ 0 ½ 0 15,5
 
Εμμάνουελ Λάσκερ Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα
 
Φρανκ Τζέημς Μάρσαλ Ζίγκπερτ Τάρρας
Ντέιβιντ Γιανόβσκι Καρλ Σλέχτερ

 

3.  1921  -  Λάσκερ εναντίον Καπαμπλάνκα

Το πρώτο λαμπρό αστέρι ανάμεσα στους παγκόσμιους πρωταθλητές, ακούει στο όνομα, Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα. Στις 18 Μαρτίου του 1921, συναντήθηκαν στην Αβάνα της Κούβας σε ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο 53χρονος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Εμμάνουελ Λάσκερ με τον 33χρονο Κουβανό.

Προηγουμένως ο Λάσκερ, χρειάστηκε να υπερασπίσει τον τίτλο του 6 φορές. Το 1896 σε ματς ρεβάνς εναντίον του Στάινιτς (12,5-7,5). Το 1907 εναντίον του Αμερικανού Φρανκ Τζέημς Μάρσαλ (11,5-3,5). Το 1908 εναντίον του Γερμανοεβραίου Ζίγκπερτ Τάρρας (10,5-5,5). Το 1909 εναντίον του Πολωνού Ντέιβιντ Μαρκέλοβιτς Γιανόβσκι (8-2). Το 1910 εναντίον του Αυστριακού Καρλ Σλέχτερ (5-5). Και ξανά το 1910 εναντίον του Γιανόβσκι (9,5-1,5).

Εδώ, πρέπει να σταθούμε λίγο στην συμπεριφορά του Λάσκερ. Είχε παράλογες απαιτήσεις ως προς το χρηματικό ποσό που απαιτούσε από έναν διεκδικητή, αλλά και ως προς το τελικό αποτέλεσμα του ματς. Στην ισοπαλία αναγνώριζε τον εαυτό του ως νικητή. Μάλιστα, το 1911, για να παίξει με τον Καπαμπλάνκα, απαίτησε σε περίπτωση ήττας του με 1 παρτίδα διαφορά, να είναι ο ίδιος νικητής! Κάτι, που δεν έγινε αποδεκτό. Το κυριότερο, όμως, ήταν ότι απέφευγε τις κακοτοπιές που θα του στερούσαν τον τίτλο, πότε μη αποδεχόμενος προσκλήσεις - στα διαστήματα 1896-1907 και 1910-1921 δεν έδωσε κανένα ματς για το παγκόσμιο πρωτάθλημα και πότε μη επιλέγοντας ισχυρούς αντιπάλους - δεν αντιμετώπισε π.χ. ποτέ τον τρομερό Ακίμπα Ρουμπινστάιν.

Το ματς Λάσκερ - Καπαμπλάνκα ήταν σύντομο. Αν και είχε συμφωνηθεί, νικητής να αναδεικνυόταν όποιος πρώτος έφτανε τους 12,5 πόντους ή όποιος σημείωνε 8 νίκες, ο Λάσκερ εγκατέλειψε τον αγώνα πριν ολοκληρωθεί το ματς. Ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα, ανακηρύχθηκε σε τρίτο Παγκόσμιο Πρωταθλητή, με σκορ 4-0 και 10 ισοπαλίες. Ήταν η πρώτη φορά, που σε ματς παγκοσμίου πρωταθλήματος, ένας εκ των δύο μονομάχων δεν κέρδιζε παρτίδα.

Ο Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα (1888 - 1942), υπήρξε ιδιοφυία. Όπως όλες οι ιδιοφυίες, τις σπουδαίες του ικανότητες ανέπτυξε από την προνηπιακή του ηλικία. Έμαθε μόνος του σκάκι στην ηλικία των 4 ετών, παρακολουθώντας τις φιλικές παρτίδες του πατέρα του. Λέγεται ότι σε αυτή την ηλικία παρατήρησε ότι ο Ίππος σε κάθε του κίνηση αλλάζει χρώμα τετραγώνου, κάτι που εντυπωσίασε τον πατέρα του και στάθηκε η αφορμή να τον εγγράψει σε σκακιστικό σύλλογο. Ήταν σπεσιαλίστας στα φινάλε, ταχύτατος στη σκέψη, μέγας στρατηγικός παίκτης και με άριστη αντίληψη. "Αυτό που εσείς μετράτε για να ανακαλύψετε, εγώ, ήδη, το γνωρίζω", έλεγε. Είχε τις λιγότερες ήττες από τους παγκόσμιους πρωταθλητές. Υπήρξε, επίσης, ηθοποιός και μέγας γυναικοκατακτητής

          Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα          Εμμάνουελ Λάσκερ

          Ζίγκμπερτ Τάρρας          Φρανκ Τζέημς Μάρσαλ

          Καρλ Σλέχτερ          Ντέιβιντ Μαρκέλοβιτς Γιανόβσκι

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 ΣΥΝ
Χοσέ Ραούλ Καπαμπλάνκα ½ ½ ½ ½ 1 ½ ½ ½ ½ 1 1 ½ ½ 1 9
Εμάνουελ Λάσκερ ½ ½ ½ ½ 0 ½ ½ ½ ½ 0 0 ½ ½ 0 5
 
Βίλχελμ Στάινιτς Εμμάνουελ Λάσκερ
 
Μιχαήλ Τσιγκόριν Ισίδωρος Γκάνσμπεργκ

2.  1894  -  Στάινιτς εναντίον Λάσκερ

Στις 15 Μαρτίου του 1894, συναντήθηκαν σε ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, ο 58χρονος Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βίλχελμ Στάινιτς και ο 26χρονος διεκδικητής του τίτλου, ο πολωνοεβραίος Εμμάνουελ Λάσκερ.

Προηγουμένως, ο Στάινιτς, υπερασπίστηκε επιτυχώς, 3 φορές του τίτλου του. Το 1889 εναντίον του ρώσου, Μιχαήλ Τσιγκόριν (10,5-6,5), το 1890 εναντίον του ούγγρου, Ισίδωρου Γκάνσμπεργκ (10,5-8,5) και το 1992, ξανά εναντίον του Τσιγκόριν (12,5-10,5).

Το ματς παίχθηκε στις πόλεις, Νέα Υόρκη, Φιλαδέλφεια και Μόντρεαλ και τελείωσε στις 26 Μαϊου. Νικητής και δεύτερος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αναδείχθηκε ο Εμμάνουελ Λάσκερ, ο οποίος επικράτησε του Στάινιτς με 10-5 νίκες, ενώ 4 παιχνίδια έληξαν ισόπαλα.

Το αποτέλεσμα διαμορφώθηκε μεταξύ 7ης και 11ης παρτίδα, όπου ο Λάσκερ έκανε ένα σκορ 5-0. Μετά την 11η παρτίδα, ο Στάινιτς, ζήτησε και πήρε άδεια ξεκούρασης για 1 εβδομάδα. Αλλά δεν κατάφερε να αντιστρέψει το αποτέλεσμα. Ήταν η πρώτη φορά στην σκακιστική του σταδιοδρομία, που ηττήθηκε σε ματς.

Ο Εμμάνουελ Λάσκερ (1868 - 1941), υπήρξε μαθηματικός και φιλόσοφος. Είχε τη φήμη του ψυχολόγου. Ανακάλυπτε επακριβώς τις αδυναμίες του χαρακτήρα των αντιπάλων του και τις εκμεταλλευόνταν δεόντως, πάνω στη σκακιέρα. Σαν παίκτης ήταν τακτικός και επιθετικός. Είχε τεράστια υπομονή και αντοχή. Αυτός πρωτοέκανε τη γνωστή θυσία των 2 αξιωματικών, πάνω στο ροκέ, που είναι γνωστή με το όνομα "Θυσία του Λάσκερ"

          Εμμάνουελ Λάσκερ          Βίλχελμ Στάινιτς

          Μιχαήλ Τσιγκόριν          Ισίδωρος Γκάνσμπεργκ

ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 ΣΥΝ
Εμμάνουελ Λάσκερ 1 0 1 0 ½ ½ 1 1 1 1 1 ½ 0 0 1 1 0 ½ 1 12
Βίλχελμ Στάινιτς 0 1 0 1 ½ ½ 0 0 0 0 0 ½ 1 1 0 0 1 ½ 0 7
 
Βίλχελμ Στάινιτς Γιόχαν Τσούκερτορτ

1.  1886  -  Στάινιτς εναντίον Τσούκερτορτ

Ο θεσμός των παγκόσμιων πρωταθλημάτων ξεκίνησε το 1886. Ο Αυστριακός Βίλχελμ Στάινιτς και ο Πολωνοεβραίος Γοχάννες Τσούκερτορτ, τέθηκαν αντιμέτωποι σε ματς, όπου νικητής θα αναδεικνυόταν, αυτός που θα σημείωνε πρώτος 10 νίκες. Η επιλογή των δύο σκακιστών έγινε με βάση τις επιτυχίες τους στα μεγάλα τουρνουά και ματς.

Μάλιστα δημιουργήθηκε ο προβληματισμός με ποια διαδικασία θα προέκυπτε ο πρωταθλητής. Στο τραπέζι έπεσαν δύο προτάσεις. Πρωταθλητής κόσμου θα αναδεικνυόταν ο νικητής ενός τουρνουά με τους καλύτερους κατά ομολογία σκακιστές του κόσμου ή ο νικητής ενός ματς με τους δύο κατά τεκμήριο καλύτερους σκακιστές; Προκρίθηκε η περίπτωση του ματς.

Σημ. Ο Τσούκερτορτ ήταν ανίκητος στα τουρνουά και ο Στάινιτς στα ματς.

Στη δεξίωση που προηγήθηκε της πρώτης αυτής ιστορικής μονομαχίας, η πρόποση του οικοδεσπότη ήταν: "Καλή επιτυχία στον πρώτο παγκόσμιο πρωταθλητή". Ο Τσούκερτορτ, βέβαιος για την ανωτερότητά του, άρχισε να υποκλίνεται στο κοινό, ευχαριστώντας το!

Το ματς ξεκίνησε στις 11 Ιανουαρίου 1886 στη Νέα Υόρκη, συνεχίστηκε στο Σαιντ Λούις και ολοκληρώθηκε στη Νέα Ορλεάνη στις 29 Μαρτίου.

Νικητής και πρώτος επίσημος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, αναδείχθηκε ο Βίλχελμ Στάινιτς, ο οποίος επικράτησε του Τσούκερτορτ με 10-5 νίκες, ενώ 5 παιχνίδια έληξαν ισόπαλα.

Η εξέλιξη ήταν συναρπαστική. Ο Τσούκερτορτ, ξεκίνησε ορμητικά και προηγήθηκε στις 5 πρώτες παρτίδες με 4-1 νίκες. Στις επόμενες 5, ο Στάινιτς ισοφάρισε πετυχαίνοντας 3 νίκες και 2 ισοπαλίες. Και στις επόμενες 10 επήλθε η πλήρης ανατροπή, με 6-1 νίκες υπέρ του αυστριακού και 3 ισοπαλίες.

Ο Τσούκερτορτ, που είχε, έως τότε, περισσότερες πρωτιές στα μεγάλα τουρνουά, από οποιονδήποτε σκακιστή στον κόσμο, δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι θα έχανε ποτέ από τον Στάινιτς. Σοβαρός, πάντως, λόγος της ήττας του, αποτέλεσε και η κλονισμένη υγεία του. Αυτό φάνηκε και από την κατάρρευσή του στις τελευταίες παρτίδες. Μετά από 2 χρόνια, πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία, κατ' άλλους από καρδιακό επεισόδιο, σε ηλικία, μόλις, 46 ετών

Η προσφορά του Βίλχελμ Στάινιτς (1836 - 1900), στο σκάκι, είναι σπουδαία. Θεωρείται μαζί με τον Πωλ Μόρφυ, ο ιδρυτής του σύγχρονου σκακιού. Αυτός ανακάλυψε το ποζισιονέλ παιχνίδι, τις λεπτομέρειες, δηλαδή, που είναι ικανές να δώσουν τη νίκη σε μια παρτίδα. Μέχρι τότε, οι σκακιστές, έδιναν σημασία στο επιθετικό τακτικό παιχνίδι, χωρίς να προσέχουν τις ιδιαιτερότητες της κάθε θέσης

          Βίλχελμ Στάινιτς          Γιόχαν Τσούκερτορτ

 
ΟΝΟΜΑ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 ΣΥΝ
Βίλχελμ Στάινιτς 1 0 0 0 0 1 1 ½ 1 ½ 1 1 0 ½ ½ 1 ½ 1 1 1 12,5
Γιόχαν Τσούκερτορτ 0 1 1 1 1 0 0 ½ 0 ½ 0 0 1 ½ ½ 0 ½ 0 0 0 7,5
 
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ