ΝΕΑ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΡΙΑ
Οι άγνωστες εποχές του ελληνικού σκακιού - II

05.04.2018

Σκιαγράφηση του έργου

Β μέρος

Το βιβλίο αγγίζει τα όρια της επιστημονικής έρευνας. Δεν  ενστερνίζεται πληροφορίες αμφίβολης προέλευσης, όσο ωραίες και να ηχούν στα αυτιά. Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί πλούσια βιβλιογραφία.

Υπάρχουν αμέτρητες παραπομπές, τις οποίες και να παραλείψει ο αναγνώστης, εάν τον κουράζουν, διαβάζει ευχάριστα το βιβλίο.

Αποτελείται από 288 σελίδες μεγάλου σχήματος, στο οποίο περιλαμβάνονται πολλές έγχρωμες και ασπρόμαυρες εικόνες, διαγράμματα, παρτίδες και προβλήματα.

Αποτελεί συμπλήρωμα στην φαρέτρα του συνειδητοποιημένου σκακιστή. Κορυφαίο έργο!

Εντυπώσεις από την ανάγνωση:

Οι σκακιστές των προηγούμενων αιώνων δεν διαχωρίζανε, τα λεγόμενα, αγωνιστικό και καλλιτεχνικό σκάκι. Τα θεωρούσαν ένα και το αυτό και μάλιστα στα προβλήματα επιδείκνυαν την δεξιοσύνη τους.

Υπήρχαν δύο αναγνώσεις του αντικειμένου σκακιστής: Η μία μιλούσε για ευγενή προσωπικότητα και η άλλη για δολοπλόκα. Αναφέρεται περίπτωση, που στηρίζει τον δεύτερο χαρακτηρισμό.

Πάντως το σκάκι στην Ευρώπη, ως επί το πλείστον θεωρείτο στοιχείο του εξευγενισμένου ανθρώπου. Μάλιστα, διακρινόταν και από μια ιπποτική συμπεριφορά στην ώρα της "μάχης".

Το πνευματικό αυτό παιχνίδι στη Δυτική κουλτούρα αποτελούσε την σχόλη της "υψηλής κονωνίας", ταυτιζόμενο με την ποίηση, αντιθέτως στον οριενταλικό κόσμο, ήταν ένα απλό λαϊκό παιχνίδι κάτι αντίστοιχο του ταβλιού και της τράπουλας.

Το σκάκι της οθωμανικής Ανατολής, εκτός από τις κινήσεις των κομματιών, διέφερε από αυτό της χριστιανικής Ευρώπης και στην νοοτροπία.

Παράπλευρη διαπίστωση του συγγραφέα: Το μονίμως "παίζειν" αποτελεί στοχείο που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τις υπόλοιπες υπάρξεις.

Το σκάκι, τέλος, όπως αναφέρεται και σε κάποιο σημείο του βιβλίου, ήταν αυτό που πραγματοποίησε το πρώτο βήμα της παγκοσμιοποίησης

Α μέρος

 
ΔΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΕΓΓΡΑΦΕΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ