ΝΕΑ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΡΙΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
       
   
 

Παρουσιάζει η Μαρία Πατούχα

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

           
       

Ο Γιώργος Σπυρόπουλος είναι απ' τα βασικά αντρικά ονόματα στον σκακιστικό χώρο. Έχει διακριθεί σε αγώνες τόσο τοπικούς όσο και πανελληνίως. Ξεχωρίζει για το χιούμορ του, γι' αυτό και είναι συμπαθής σε όλους μας.  Ας μάθουμε κάτι παραπάνω γι' αυτόν...

 

                        

       
           

ρχισες το σκάκι σχετικά μεγάλος, συγκριτικά με τα άλλα παιδιά. Ωστόσο κατάφερες γρήγορα να ξεχωρίσεις και πλέον ανήκεις στους ισχυρότερους της Πάτρας και είσαι και απ' τους πιο νέους. Πώς το κατάφερες αυτό, με διάβασμα, αγώνες, προπονήσεις;

 

Διάβασμα δεν έκανα. Κυρίως με προπονήσεις και αγώνες. Εφάρμοζα στα παιχνίδια αυτά που μάθαινα.

       

Είσαι απ' τους πιο αξιόλογους παίκτες τόσο της Πάτρας αλλά και πανελληνίως. Οι άλλοι σκακιστές σε έχουν σε μεγάλη υπόληψη. Εσύ πώς αισθάνεσαι γι' αυτό;

 

Δε θεωρώ ότι είμαι από τους πιο αξιόλογους παίκτες γι' αυτό και δεν μπορώ να απαντήσω. Έχω πολλούς φίλους από το σκάκι αλλά η φιλία με το σκάκι δε θεωρώ ότι έχει σχέση.

       

Εσένα, τι σου προσφέρει το σκάκι;

 

Τα τελευταία χρόνια έχω κάνει πολλούς φίλους. Αυτό όσον αφορά τους εξωτερικούς παράγοντες. Σαν άθλημα αυτό καθ' εαυτό, μ' έχει κάνει σα χαρακτήρα πιο δυναμικό και πιο ευθύ. Με βοηθάει στο να συγκεντρώνομαι, με βοήθησε και στο σχολείο. Προσφέρει πολλά το σκάκι. Για να πω ωμά: ακονίζει το μυαλό.

       

Ο ΣΟΠ φέτος ανέβηκε και πάλι Α΄ Εθνική. Τι πιστεύεις ότι πρέπει να χαρακτηρίζει μια ομάδα για να  έχει επιτυχίες;

 

Σημαντικός παράγοντας ήταν το δέσιμο που είχαμε τόσο χρόνια και που υπάρχει ακόμα, πιστεύω. Ακόμα, παίζει ρόλο το πόσο νοιάζεται ο καθένας για την ομάδα. Κυρίως οι αντρικές σκακιέρες. Εντάξει, απ' τα παιδιά δεν μπορείς να' χεις μεγάλες απαιτήσεις. Είναι μικρά και δεν το καταλαβαίνουν όλοι αυτό. Πρέπει να υπάρχει ένα γενικό καλό σύνολο, να προσπαθούν όλοι μαζί.

     

Για κάποια χρόνια δίδασκες και σε μικρά παιδάκια. Τι κέρδισες απ' αυτό και τι νομίζεις ότι προσέφερες;

 

 

Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία. Ακόμα και όταν έκανα μαθήματα θυμόμουν πράγματα, μάθαινα κι εγώ απ' τα παιδιά. Εντάξει, δε ξέρω αν είμαι εγώ σε θέση να πω τι προσέφερα.

     

Κάτι που θα ήθελες να πεις...

Δευτέρα  13/10/2008

 

Make love, not war! Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη ζωή μόνο με γέλιο και χαρά. Και ακόμα να κάνω κάτι σαν παράκληση στα νέα παιδιά: να ασχοληθούν με το σκάκι γιατί πραγματικά αξίζει.

 

ΕΛΕΝΗ ΑΓΓΕΛΗ

           
       

H 18χρονη Eλένη Αγγελή αγωνίζεται στην ομάδα του ΑΣΟ Αιγίου. Είναι από τις ισχυρότερες σκακίστριες στην ηλικία της πανελληνίως, γι' αυτό και έχει διακριθεί τόσες φορές. Επιπλέον, όπως λέει, το σκάκι τη βοήθησε να πετύχει στη σχολή που ήθελε: Ιατρική Αθηνών.

 

                        

       
           

Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με το σκάκι;

 

ρχισα στην Ε΄ Δημοτικού. Ο αδερφός μου είχε ξεκινήσει πιο νωρίς. Είχε φέρει ο μπαμπάς μου μία σκακιέρα να του δείξει τις κινήσεις και αφού πήγε σε σύλλογο και πήγαινε καλά, ξεκίνησα κι εγώ.

       

Φέτος που προετοιμαζόσουν για πανελλήνιες, συμμετείχες σε αγώνες, έκανες προπόνηση; Σε τι σε βοήθησε το σκάκι σ' αυτό;

 

Ήταν δύσκολος ο συνδυασμός σχολείο-σκάκι. Το σχολείο απαιτούσε την αμέριστη προσοχή μου και ήθελε πολύ διάβασμα. Παρ' όλα αυτά πήρα μέρος στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, όπου θεωρώ ότι πήγα καλά αφού ήμουν απροπόνητη, και στους αγώνες Διασυλλογικού με το Αίγιο. Με βοήθησε πολύ γιατί είχα την εμπειρία της συμμετοχής σε πανελλήνιους διαγωνισμούς και έτσι μπορούσα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου. Μπορούσα να ανταπεξέλθω καλύτερα στην ένταση και το άγχος, στην αυτοσυγκέντρωση και να είμαι πιο οργανωτική.

       

Πες μου κάποιο περιστατικό που θυμάσαι χαρακτηριστικά από κάποιο παιχνίδι.

 

Θυμάμαι την επιμονή ενός κοριτσιού, που ήταν αντίπαλός μου, η οποία είχε πυρετό και δεν παράτησε τον αγώνα μέχρι να τελειώσει.

       

Πριν τα παιχνίδια σου, κάνεις κάποια ιδιαίτερη προετοιμασία; Υπάρχει άγχος πριν τον αγώνα και κατά την διάρκεια;

 

Όταν ήμουν μικρότερη είχα αρκετό άγχος αλλά ύστερα από τόσους αγώνες το έχω συνηθίσει πλέον. Εξαρτάται από το τουρνουά και τους αγώνες. Αν είναι σημαντικό το παιχνίδι και θέλω τη νίκη, με προετοιμάζει ο αδερφός μου. Αν πάλι θέλω να περάσω ευχάριστα την ώρα μου, δεν προετοιμάζομαι.

     

Τι είναι αυτό που σου αρέσει στο σκάκι και αφιερώνεις τόσο χρόνο σε αυτό το άθλημα;

Τρίτη  26/08/2008

 

Με μαγεύει η πολυπλοκότητα, παρ' όλο που φαίνεται απλό είναι πολύ ενδιαφέρον. Αναπτύσσει τις πνευματικές ικανότητες και με βοηθάει να καλυτερέψω την καθημερινή μου ζωή.

 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΙΤΣΕΛΗΣ

           
       

Ο Γρηγόρης Πιτσέλης είναι και αυτός μία από τις ξεχωριστές σκακιστικές προσωπικότητες της Πάτρας. Αν και ξεκίνησε σκάκι σε μεγάλη ηλικία, ιδιαίτερα με προσωπική προσπάθεια, κατάφερε να φτάσει σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο. Για να δούμε τι μας είπε...

 

                        

       
           

Πες μου λίγα πράγματα για το πώς άρχισες το σκάκι, κάποιους αγώνες που ίσως ήταν μεγάλη εμπειρία για σένα...

 

ρχισα το σκάκι αργά, τις κινήσεις τις ήξερα από μικρός. Στα 14 γράφτηκα σε σύλλογο, ήμουν πολύ μεγάλος τότε. Ξεκίνησα στη Γερμανία όπου δεν υπήρχε υποδομή στο σκάκι και καλοί προπονητές. Έκανα προσωπική δουλειά. Μου άρεσε και έτσι ανέβηκα γρήγορα. Μέχρι τα 17 όμως, μετά το σταμάτησα και το ξανάρχισα στα 21 (μου ξαναήρθε το μικρόβιο του σκακιού). Πήγα στη λέσχη Τραπεζοϋπαλλήλων όπου εκεί είχα μεγάλη άνοδο. Γνώρισα και τον Νίκο Καραπάνο, ο οποίος θα μπορούσε να θεωρηθεί μέντοράς μου. Ήμουν ήδη σε κάποιο επίπεδο, αλλά μαζί του ανέβηκα περισσότερο. Τώρα για τους αγώνες τα δύο final four στο κύπελλο που έπαιξα ήταν φοβερή εμπειρία για μένα. Εκεί γνωρίσαμε την ελίτ του σκακιού και εκπλήξαμε ευχάριστα γιατί ήμασταν άγνωστοι και μας είχαν αψηφήσει. Και στο δεύτερο final four πήραμε μια πολύ καλή θέση, βγήκαμε δεύτεροι. Φυσικά ακόμα μεγάλη εμπειρία ήταν και η Α΄ Εθνική. Σε ατομικό επίπεδο ξεχωρίζω το διεθνές Τουρνουά της Πάτρας.

       

Ποιον σκακιστή, έλληνα ή ξένο, έχεις ως πρότυπο, σου αρέσει να βλέπεις τα παιχνίδια του;

 

Την έννοια του προτύπου την έχω ξεπεράσει εδώ και πολύ καιρό. Ο καθένας έχει το δικό του προσωπικό στυλ. Από παλιούς μ' αρέσει ο Ταλ και ο Αλιέχιν. Με τίποτα βέβαια δεν μπορώ να πω ότι τους μοιάζω. Από τους σύγχρονους ξεχωρίζω τον Κάρποβ και τον Κασπάροβ, είναι εξαιρετικές προσωπικότητες. Από τους πιο σύγχρονους δεν μου αρέσει και κάποιος ιδιαίτερα, με συγκινούν όμως ο Αρονιάν και ο Ρατζάμποβ.

       

Τι είναι αυτό που κάνει ξεχωριστό το σκάκι για σένα και εξακολουθείς να ασχολείσαι  ύστερα από τόσα χρόνια;

 

Είμαι σε μια ηλικία που δεν κυνηγώ κάτι, ούτε να διακριθώ ούτε να καταξιωθώ. Παίζω  για την δικιά μου προσωπική ευχαρίστηση. Έχω κερδίσει πάρα πολλά, έχω διαμορφώσει τον χαρακτήρα που έχω. Μάλιστα, όταν βγω σε σύνταξη θα έχω κάτι να ασχολούμαι. Βέβαια, έχει να προσφέρει και στα παιδιά γιατί είναι ένα ανταγωνιστικό παιχνίδι. Ακόμα τα προετοιμάζει για τις πανελλήνιες αφού βρίσκονται σε κατάσταση πίεσης. Δεν είναι τυχαίο ότι τα παιδιά που ασχολούνται πολύ με το σκάκι έχουν πολύ καλές επιδόσεις στις πανελλήνιες.

       

Τέλος, μια συμβουλή για όλους τους νέους σκακιστές...

Δευτέρα  21/07/2008

 

Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια συμβουλή. Το σκάκι είναι ένα απαιτητικό άθλημα. Αν σ' αρέσει θα κολλήσεις και θα το κάνεις. Πολλοί λένε "παίζουμε σκάκι, ε και τι;". Όλοι, ακόμα και τα παιδιά, αποκομίζουν σημαντικά πράγματα όμως. Αν μπορούσε να υπάρξει κάποια συμβουλή είναι να διατηρεί κάποιος την ισορροπία.

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

           
       

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος είναι το πραγματικό νούμερο ένα έλο της περιοχής. Το 2002 βγήκε σχετικά εύκολα Πρωταθλητής Αχαΐας και ανήκει στην κατηγορία των ισχυρότερων παιχτών της. Το 2005 τερμάτισε αήττητος με την ομάδα του ΣΟΠ στην Α΄ Εθνική ...

 

                        

       
           

Πώς προέκυψε το σκάκι για σένα;

 

Όταν ήμουν μικρός, στις διακοπές είδα κάποιους να παίζουν και κόλλησα και έτσι άρχισε να μου αρέσει.

       

Πιστεύεις ότι τα μικρά παιδιά είναι καλό να ξεκινούν να παίζουν σκάκι; Τι τους προσφέρει;

 

Σίγουρα δεν τα βλάπτει. Είναι μία ευκαιρία να ακονίσουν το μυαλό τους και να ελέγχουν περισσότερο τον εαυτό τους. Συγκεντρώνονται σε κάποια πράγματα που χρειάζεται σκέψη.

       

Τι νομίζεις ότι χρειάζεται κάποιος για να φτάσει σε ένα πολύ καλό επίπεδο στο σκάκι;

 

Ταλέντο και δουλειά. Χρειάζεται όρεξη και να του αρέσει και αν έχει χρόνο κι είναι πιτσιρικάς να ασχολείται. Πρέπει να υπάρχει κι η προδιάθεση, το φυσικό ταλέντο δηλαδή για να φτάσει κανείς ψηλά. Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσο ισχύει και αυτό γιατί οι Grand Maitre έχουν κάνει πολλή δουλειά για να φτάσουν εκεί.

       

Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκες και θα αγωνιστείς στις πρώτες σκακιέρες της ομάδας, κάτι που σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσεις πολύ ισχυρούς παίχτες. Πώς νιώθεις γι' αυτό;

 

Έχω ξαναπαίξει Α΄ Εθνική οπότε δεν είναι και τόσο τρομακτικό, το' χω ήδη περάσει. Είναι μακρινό εξάλλου οπότε δεν το σκέφτομαι.

     

Σε πατρινό επίπεδο, υπάρχει κάποιος νέος ή παιδί, έως 18, που πιστεύεις ότι μπορεί να εξελιχθεί και να γίνει πολύ καλός;

Τρίτη  01/07/2008

 

Δεν έχω δει τους νέους της Πάτρας. Για τον Γιώργο Αθανασίου έχω καλή γνώμη αν και δεν έχω δει πολλές παρτίδες του. Ίσως είναι ο καλύτερος αλλά έχω καλή γνώμη για αρκετούς.

     

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΜΑΛΗΣ

           
       

 Ο Γιώργος Καραμαλής ξεκίνησε να παίζει σκάκι στο Φυσιολατρικό μαζί με τον Παναγιώτη και Γιώργο Κανελλόπουλο και τον Βασίλη Κόκκαλη. Θεωρείται από τους πολύ καλούς πατρινούς σκακιστές και οι απόψεις του είναι αρκετά ενδιαφέρουσες...

 

                        

       
           

Ποιος είναι ο λόγος που ξεκίνησες να παίζεις σκάκι;

 

Αρχισα να παίζω για το παιχνίδι και τον ανταγωνισμό. Με τους φίλους μου ανταγωνιζόμαστε σχεδόν επι παντός παιχνιδιού και εγώ βέβαια ήθελα να τους κερδίζω όλους. Κάποια στιγμή ήρθε και το σκάκι στη συζήτηση και έτσι ξεκίνησα να παίζω.

       

Ποια είναι η γνώμη σου για το σκάκι της Πάτρας;

 

Η Πάτρα έχει πολύ δυναμικό όμως οι φορείς δεν το εκμεταλλεύονται και έτσι χάνεται. Αν και έχουν φτιαχτεί σύλλογοι και πραγματοποιούνται ορισμένες διοργανώσεις, θεωρώ πως στη λειτουργική δομή του, το σκάκι έχει πρόβλημα. Για αυτό, λόγω του ελλείμματος βοήθειας, θεωρώ πως όποιος πιτσιρικάς καταφέρνει να διακρίνεται στα πανελλήνια είναι _ιδιαιτέρως_ προς τιμήν του. Δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει να αντιγράψουμε άλλα πετυχημένα μοντέλα
λειτουργίας άλλων περιοχών της Ελλάδας.

       

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου όταν είχες πάει με τον Φυσιολατρικό στα τελικά Ελλάδος;

 

Η εφηβική ομάδα του Φυσιολατρικού της δεκαετίας του '90 είναι κατά τη γνώμη μου ίσως η καλύτερη νεανική ομάδα της ευρύτερης περιοχής που έχει εμφανιστεί. Αυτό το τεκμηριώνω στην πληρότητα παικτών, στην ομοιογένεια, τον οικογενειακό και ιδιαιτέρως μαχητικό χαρακτήρα της.
Ειδικά το '97 χτυπήσαμε στα ίσια το πανελλήνιο πρωτάθλημα νέων, αν και είχαμε την ατυχία να αγωνιζόμαστε με κενή σκακιέρα και να ξεκινάμε με 0-1 όλα τα ματς, επειδή ένας φιλαράκος, ο Αντρέας, μας κρέμασε την τελευταία στιγμή για ...την εξεταστική του! Παραλίγο να τα καταφέρναμε και έτσι. Ίσως και να ήταν τύχη που μαζευτήκαμε αυτοί οι παίκτες εκεί, αλλά και ο προπονητής μας ο Αριστείδης Καϊάφας, είχε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη εκείνης της ομάδας.

     

Τι είναι για σένα το σκάκι;

 

Το βλέπω σαν ευκαιρία να βλέπω και να πειράζω τα φιλαράκια μου. Πλέον και να θέλω δεν μπορώ να το δω διαφορετικά. Όμως το σκάκι είναι πάνω απ' όλα ένα παιχνίδι, ένα καλό παιχνίδι.

     

Κάτι που σούχει κάνει εντύπωση και σου έχει μείνει από τον σκακιστικό χώρο;

 

 

 

Τετάρτη  11/06/2008

 

Ήταν 1996, και παίζαμε στο ΣΕΦ την πρώτη αγωνιστική των τελικών διασυλλογικού εφηβικού με 5μελή σύνθεση γιατί ο Μπότσαρης (6η σκακιέρα) μας είχε 'πουλήσει' για την εξεταστική του. 1ος γύρος λοιπόν, μπαίνουμε στην αίθουσα των αγώνων και ακούμε χάχανα και περιπαικτικά χιουμοριστικά σχόλια για τους πατρινούς απο την ομάδα του Κορυδαλλού, η οποία αποτελούταν απο καλούς παίκτες και είχαν και μεγαλύτερη αξιολόγηση απο εμάς. Αυτό ίσως μας πείσμωσε παραπάνω και έτσι τους κάναμε Χαβάη (5-1, το 1 λόγω α.α.), και το κερασάκι το έβαλα εγώ μένοντας τελευταίος. Έπαιζα λευκός μια ισπανική, κλειστή με 9...Αβ7 εναντίον κάποιου Σοφ. Πιταροκοίλη. Απο την αρχή σταθερά οδηγούσα την παρτίδα βαθμιαία προς την νίκη, 'θεωρώ θέμα τιμής τις θέσεις των λευκών στην Ισπανική' ... Πλησιάζοντας προς το τέλος, μένουμε τελευταίο τραπέζι και όλοι έχουν συγκεντρωθεί απο πάνω κλείνοντας το πεδίο. Ο μοναδικός ήχος που ακουγόταν στην αίθουσα ήταν οι κινήσεις των κομματιών, το ρολόι και η ηχώ τους. Το ματς είχε κριθεί, αλλά αυτό δεν έλεγε τίποτα. Μπαίνω στο 2λεπτο (παλιά ρολόγια-χωρίς ανανέωση) και συνειδητοποιώντας ότι πιθανόν να γίνει κάποια στραβή απο χρόνο τσιτώνομαι όσο δεν παίρνει. Χωρίς να το καταλάβω έχω σκαρφαλώσει και στο τραπέζι...! Δευτερόλεπτα αργότερα βάζω τακτική λύση που παίρνει πύργο -στο ε6- και την παρτίδα. Σκεφτόμενος τον χρόνο (κλάσματα δευτερολέπτου) που θα χάσω αφήνοντας τον πύργο δίπλα και πατώντας μετά το ρολόι, αφόύ κόβω το κομμάτι, το αφήνω να φύγει απο το χέρι μου κατά την κίνηση της ανύψωσης του χεριού και με την μία πατάω και το ρολόι! Στιγμιαία ακούγεται μια βουή και το πλήθος τραβιέται για να αποφύγει τον ιπτάμενο πύργο! Εκείνη η παρτίδα, εκείνο το περιστατικό δεν το ξεχνάω ποτέ. Και πως να το ξεχάσω όταν κάποια στιγμή βλέποντας μια σκακιστική ταινία στο βίντεο, 'Η κίνηση του Ιππότη',αναγνώρισα μια σκηνή (τους πιτσιρικάδες να παίζουν ματς) εφάμιλλης έντασης με την παρτίδα μου.

     

ΖΩΗ ΤΟΥΜΠΕΛΗ

           
       

 Η Ζωή Τουμπέλη αγωνίζεται στη γυναικεία σκακιέρα της ομάδας του ΣΟΠ. Από μικρή έχει συνηθίσει σε διακρίσεις καθώς απ' το δημοτικό έβγαινε πρώτη σε πανελλήνιους  σχολικούς αγώνες. Είναι η πιο δυνατή Πατρινή σκακίστρια με διαφορά. Λίγα πράγματα, λοιπόν, παραπάνω...

 

                        

       
           

Πώς ξεκίνησες να παίζεις σκάκι;

 

Έμαθα βλέποντας τον πατέρα και τον αδερφό μου. Δεν είχα γραφτεί σε κάποιο όμιλο αρχικά. Γράφτηκα το 1989-1990.

       

Τι σε τράβηξε στο άθλημα αυτό και συνεχίζεις ύστερα από τόσα χρόνια, δεδομένου ότι τα κορίτσια συνήθως το βαριούνται;

 

Το είχα κόψει και εγώ 3 χρόνια. Ναι, τα κορίτσια το σταματάνε αλλά τη στιγμή που έχεις κάποιες διακρίσεις σ' αρέσει και συνεχίζεις

       

Στην Α΄ Εθνική με την Λέσχη σημείωσες πολύ καλά αποτελέσματα με σπουδαίες παίχτριες. Υπάρχει κάποιο παιχνίδι που θυμάσαι πιο έντονα απ' όλα και γιατί;

 

Θυμάμαι το παιχνίδι με την Ικαρία. Έπαιζα με την Γράψα. Είχα μείνει τελευταία και κρινόταν η παραμονή της ομάδας στην Α΄ Εθνική. Θέλαμε μισό πόντο και τελικά κέρδισα.

       

Έχεις άγχος πριν τους αγώνες; Κάνεις κάποια προετοιμασία;

 

΄Ασχετα με το ΕΛΟ του αντιπάλου πάντα έχω άγχος. Θέλω να ξέρω τι παίζει και διαβάζω κάποιες βαριάντες. Μέχρι να παιχτούν οι πρώτες κινήσεις έχω άγχος.

     

Πώς αισθάνεσαι που θα ξαναπαίξεις στην Α΄ Εθνική με τον ΣΟΠ πλέον;

Τρίτη  03/06/2008

 

Το ίδιο είναι, δεν αλλάζει κάτι. Όταν είμαι καλά σε μια ομάδα παίζω και καλά.

     

ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΔΕΛΗΓΙΑΝΝΗΣ

           
       

 O Παρασκευάς Δεληγιάννης αγωνίζεται με την ομάδα της ΝΕΠ. Είναι και αυτός ένας από τους πολύ δυνατούς Πατρινούς σκακιστές γι' αυτό και αξίζει να μάθουμε λίγα παραπάνω γι' αυτόν και τη σχέση του με το σκάκι ...

 

 

                        

       
           

Η ενασχόλησή σου με το σκάκι είναι κάτι που ήθελες από μικρός; Σε παρότρυνε κάποιος;

 

Ναι, με παρότρυνε ο πατέρας μου. Ξεκίνησα να παίζω στην Ε΄ Δημοτικού.

       

Το σκάκι προφανώς για σένα είναι χόμπι, ένας τρόπος χαλάρωσης;

 

Ναι, το σκάκι είναι χαλαρωτικό. Δε σκέφτηκα να ασχοληθώ επαγγελματικά, η ενασχόλησή μου είναι ερασιτεχνική.

       

Τι πιστεύεις ότι μπορεί να φέρει τη νίκη στο σκάκι;

 

Σωστό σχέδιο, σωστός υπολογισμός αλλά και ψυχραιμία.

       

Τι κερδίζεις από τις παρτίδες που παίζεις;

 

Είναι χαρά να αγωνίζεσαι για ένα σκοπό. Είναι ένα παιχνίδι και είναι σημαντικό να αισθάνεσαι χαρούμενος μέσα από κάτι δημιουργικό

     

Προτιμάς να αγωνίζεσαι με την ομάδα σου ή σε ατομικό επίπεδο και σε ποια απ' τις δύο περιπτώσεις πιστεύεις ότι μπορείς να αποδώσεις καλύτερα;

Τρίτη  27/05/2008

 

Προτιμώ να αγωνίζομαι με την ομάδα μου. Και αυτό γιατί το σκάκι το βλέπω σαν ένα κοινωνικό σύνολο, μια κοινωνική δραστηριότητα.

     

ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΥΡΟΥΤΗΣ

 
           
       

Ο Κώστας Μουρούτης είναι από τους κορυφαίους σκακιστές που έχει βγάλει η Πάτρα. Παρ' ότι οι επαγγελματικές τους υποχρεώσεις τον αναγκάζουν να είναι μακριά από την Πάτρα, ωστόσο ήταν παρών σε κάθε  κρίσιμο παιχνίδι της ομάδας μας. Λίγα πράγματα γι' αυτόν...

 

                        

       
           

Σχεδόν όλη η οικογένειά σου παίζει σκάκι. Ήταν οι γονείς σας που σας προέτρεψαν να ασχοληθείτε;

 

Παίζω σκάκι από την ηλικία των 9 χρόνων και ήταν ο πατέρας μου αυτός που με "έσπρωξε" να ασχοληθώ.

       

Υπάρχει κάποιος αγώνας που δε θα ξεχάσεις, και αν ναι, για ποιον λόγο;

 

Μια παρτίδα που θυμάμαι είναι με τον Θάνο Μαστροβασίλη γιατί ήταν από τους καλύτερους εφήβους της Ελλάδας. ΄Αλλη μία ήταν η ισοπαλία που είχα κάνει με τον Μιλαντίνοβιτς, ο οποίος ήταν από τους κορυφαίους Grand Maitre. Είμαστε σε φινάλε και αναγκάστηκε να βρει σπουδή για να κάνει ισοπαλία. Αυτός το πάλεψε δηλαδή.

       

Ποιον παίχτη θαυμάζεις και γιατί;

 

Σε ελληνικό επίπεδο θαυμάζω τον Παπαδόπουλο και τον Χαλκιά τόσο σαν παίχτες όσο και σαν χαρακτήρες. Σε παγκόσμιο τώρα επίπεδο έχω μείνει στον Κασπάροβ, γιατί δεν υπάρχει κάποιος άλλος που να μου αρέσει τόσο.

       

Τι σου προσφέρει το σκάκι λοιπόν;

Τρίτη  20/05/2008

 

Μου προσφέρει γνωριμίες και αναγνώριση. Παλιά βέβαια περισσότερη, τώρα όχι τόση. Και σαφώς προσφέρει πολλά ταξίδια.

     

ΜΑΚΗΣ ΛΟΥΚΕΡΗΣ

 
           
       

Ο κύριος Μάκης Λουκέρης είναι αν όχι ο μοναδικός, ένας από τους λίγους που έχει προσφέρει τόσα στο σκάκι της Πάτρας. Έχει επενδύσει τόσο ψυχικά όσο και οικονομικά και ακριβώς επειδή το αγαπάει, προσπαθεί να μυήσει κι άλλους στο δρόμο αυτό. Δε θα μπορούσε λοιπόν να λείπει από τη στήλη μας...

 

                       

       
           

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να ασχοληθείτε τόσο με τα θέματα του σκακιού και να βοηθήσετε σημαντικά στην ανάπτυξη του αθλήματος αυτού στην Πάτρα;

 

Ξεκίνησα να παίζω σκάκι μικρός, στην ηλικία των 14-15 χρονών, αλλά επειδή τα άτομα ήταν λίγα και οι μετακινήσεις δεν μου το επέτρεπαν, σταμάτησα να ασχολούμαι. Στα 30 μου που άρχισα πάλι να παίζω ανακάλυψα τι πραγματικά είναι το σκάκι και άρχισε να με ενδιαφέρει τόσο. Μπήκα σ' αυτό το υπέροχο πνευματικό άθλημα και προσπάθησα ανεπιτυχώς να το διδάξω και στα παιδιά μου. Το σκάκι είναι μεγαλείο, μ' ενδιαφέρει πολύ για τα παιδιά, έχω ζήσει το δάκρυ τους και το γέλιο τους και αυτό το πράγμα είναι απερίγραπτο. Είμαι ταγμένος στο άθλημα αυτό.

       

Το σκάκι στην Πάτρα βρίσκεται σε κατώτερο επίπεδο σχετικά με τις άλλες πόλεις. Ωστόσο κατά καιρούς εμφανίζονται "ταλέντα" που μπορούν να έχουν μια πολύ καλή πορεία. Πώς κατά την γνώμη σας μπορούν αυτά τα παιδιά να βοηθηθούν;

 

Αυτή που μπορεί να τα βοηθήσει σοβαρά είναι η Ομοσπονδία. Όμως η μεγαλύτερη ώθηση πρέπει να γίνεται κυρίως μέσα από τους συλλόγους. Δε λέω για την Ένωση γιατί κι αυτή είναι παρακλάδι της Ομοσπονδίας. Υπάρχει έλλειψη ανθρώπων οι οποίοι "θα σκύψουν" πάνω από τα παιδιά, πάνω από το σκάκι. Τέλος και οι συνθήκες που επικρατούν στην Πάτρα είναι ανασταλτικός παράγοντας.

       

Η προσφορά σας στο χώρο του σκακιού είναι αναμφισβήτητα μεγάλη. Εσείς τι κερδίζετε από αυτό;

 

Δευτέρα  12/05/2008

 

Δεν επιδιώκω να κερδίσω τίποτα. Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να οδηγήσω κι άλλους να ασχοληθούν με το σκάκι. Πρέπει να υπάρχει τόσο ηθική τόσο και οικονομική στήριξη. Πρέπει όμως να το καταλάβουν αυτοί που μπορούν να ασχοληθούν και να βοηθήσουν. Το σκάκι χρειάζεται στήριξη από όλους.

       

BETTINA TRABERT

 
           
       

H Bettina Trabert τους τελευταίους μήνες αγωνίζεται με την ομάδα του ΣΟΠ. Η Γερμανίδα Grand Maitre, έχοντας μακροχρόνια σκακιστική εμπειρία, αποτέλεσε «γερό χαρτί» και ισχυροποίησε τις ήδη πολύ δυνατές σκακιέρες της ομάδας. Ας την γνωρίσουμε καλύτερα...

 

                        

       
           
Από ποια ηλικία ασχολείστε με το σκάκι και πώς προέκυψε αυτό;  

Παίζω απ' όταν ήμουν 8 χρονών. Έχω δύο μεγαλύτερους αδερφούς που έπαιζαν σκάκι κι έτσι έμαθα και εγώ.

       

Προπονούσατε την εθνική ομάδα νεανίδων της Γερμανίας. Ίσως αυτό σας προκαλούσε κάποιο άγχος ή ακόμα σας έκανε να αισθάνεστε και υπεύθυνη για την πορεία της ομάδας;

 

Είχα πάρει κι εγώ μέρος με την εθνική ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν είχα άγχος, απλά προσπαθούσα να μεταδώσω κάποιο μέρος της εμπειρίας μου αυτής. Επιπλέον, μερικές φορές νιώθεις ότι θες να παίξεις κι εσύ.

       

Πήρατε μεταγραφή για μια πατρινή ομάδα που φιλοδοξούσε να ανέβει Α΄ Εθνική και τα κατάφερε. Πώς αισθάνεστε γι' αυτό και πώς πήρατε την απόφαση αυτή αφού η ομάδα σας βρισκόταν ήδη στην Α΄ κατηγορία;

 

Είμαι πολύ χαρούμενη που ανεβήκαμε στην Α΄ Εθνική. Καθώς η διοργάνωση αυτή δεν πραγματοποιήθηκε, δεν είχα να παίξω σε κάποιους αγώνες και έτσι ήρθα. Ακόμα, η ατμόσφαιρα είναι πολύ ωραία και μου αρέσουν και οι άλλοι παίκτες της ομάδας. Περνάω πολύ καλά.

       

Τέλος, μια συμβουλή για τους νέους σκακιστές...

 

 

Κυριακή  04/05/2008

 

Το πιο σημαντικό στο σκάκι είναι το ίδιο το παιχνίδι και πρέπει να το απολαμβάνουμε. Ακόμα, είναι απαραίτητο, προκειμένου να υπάρξει βελτίωση, να παίζουμε πολλούς αγώνες και μετά πάντα να κοιτάμε τις παρτίδες μας. Επίσης, δεν πρέπει να έχουμε άγχος και να προσπαθούμε να παίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε σε όποιο επίπεδο και να βρισκόμαστε. Τέλος, μέσα από το σκάκι μαθαίνουμε πράγματα και για τον ίδιο μας τον εαυτό.

 
ΔΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΕΓΓΡΑΦΕΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ