ΝΕΑ
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ
ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟ
ΠΟΙΚΙΛΑ
ΙΣΤΟΡΙΑ
Το σκάκι στη Δύση

27.08.2017

Α' μέρος

Η αφαίμαξη του πατρινού δυναμικού

Από τη μια πλευρά οι Πατρινοί σκακιστές ψάχνουν ένα άλλο λιμάνι για ακυροβόλι και από την άλλη, πρόθυμοι καλοθελητές έχουν απλὠσει την πραμάτειά τους σε κάθε χρυσοστόλιστο ξένο πελάτη

 

 

Ο ΣΟΠ, ως ο αρχαιότερος σύλλογος της Πελοποννήσου, που έχει διαβεί όλα τα σκαλιά στον ελληνικό σκακιστικό στίβο, από την απαξία έως την δόξα και τανάπαλιν, είναι σε θέση να καταθέσει την μισού αιώνα εμπειρία του στα δρώμενα της Δυτικής Ελλάδας.

Στο τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα όλα κυλούσαν κατ' ευχήν σε διασυλλογικό και ατομικό επίπεδο. Πρώτες, δεύτερες και τρίτες θέσεις σε πανελλήνιους αγώνες ήταν κάτι το δεδομένο μετά την δεκαετία του '80, με τα φώτα της ράμπας να κυκλώνουν την Πύλη της Δύσης, την Πάτρα. Ήταν η περίοδος των εύρωστων αγελάδων.

  Image result for χρυσανθος πουντζας  

Όλα όμως αλλάζουν τον 21ο αιώνα. Παρ' ότι υπάρχουν οι αναλαμπές του λαμπρού φωτός των περασμένων χρόνων, εμφανίζονται σημάδια παρακμής. Ξαφνικά πολλοί αναζητούν την προσωπική καταξίωση, από αυτήν της ίδιας της πόλης τους.

Λογικό, αν αναλογιστούμε, πως οι περισσότεροι Δον Κιχώτες, υπήρξαν πάροικοι. Έτσι, η πόλη απέκτησε πολλές ομάδες, με τους καλούς παίκτες να είναι μοιρασμένοι σε 2, 3 ή 4, ακόμη, ακόμη και σε 5 συλλόγους. Όλοι αναζητούν την δόξα του "πρώτου του χωριού".

Αποτέλεσμα: Περισσότεροι από τριάντα ισχυροί Πατρινοί σκακιστές να αποχωρήσουν από την εστία τους και να γυρνούν ανά την Ελλάδα πότε στον ένα και πότε στον άλλο σύλλογο. Από τα ηχηρά ονόματα που επέλεξαν την "ξενιτιά" να αναφέρουμε τον Χρύσανθο Πούντζα, τον Σταύρο Λαζαρίδη, τον Νίκο Καραπάνο (δεν ζει πια), τον Κώστα Μουρούτη την Διονυσία Πολύζου κλπ κλπ

Ήδη κατά πληροφορίες που κρίνονται ως έγκυρες, δύο 11χρονα Πατρινόπουλα, οι αδελφοί Στεφάνου, η μεγάλη ελπίδα της Αχαΐας, μετεγγράφονται φέτος στον ΣΟ Καβάλας.

   

Θα μπορούσαν οι καλοί σκακιστές να παραμείνουν στον τόπο τους, εάν οι προδιαγραφές ήταν εφάμιλλες των ομάδων επιλογής τους. Η απάντηση είναι: Όχι.

Στις νέες τους ομάδες έχουν αποκτήσει την ηρεμία τους. Δεν αποτελούν μήλο Έριδος, ούτε μπαλάκι συνδιαλλαγής. Έχουν δεδομένα κάποια πράγματα, δεν υπάρχει γκρίνια και προ πάντων τους σέβονται. Τι άλλο να επιθυμήσουν, από τη στιγμή που χαίρονται αμέριμνα και απρόσκοπτα το παιχνίδι που αγαπούν!

Και τώρα τι γίνεται στην Ιερουσαλήμ; Η κατάσταση είναι αναστρέψιμη;

Βεβαίως! Όποιος απαισιοδοξεί δεν χωράει στον χώρο του φωτός που είναι η ίδια η ζωή. Αλλά, πρώτα ο Θεός, θα συνεχίσουμε και μάλλον θα ολοκληρώσουμε αύριο ...

 
 
ΔΣ
ΜΑΘΗΜΑΤΑ
ΕΓΓΡΑΦΕΣ
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ